سرمایه گذاری خارجی، تحریم ها و مسیرهای پیشنهادی برای تقویت سرمایه گذاری مولد و پایدار در ایران
24 مهر 1405 - خواندن 2 دقیقه - 17 بازدید
در اقتصاد مدرن سرمایه مالی فقط «پول» نیست؛ بلکه سازوکار اعتماد، شفافیت و کارایی در تخصیص منابع است. برای ایران گذر از اقتصاد نفتی به اقتصاد مالی مولد، نیازمند اصلاح نهادی و اعتمادسازی میان مردم، دولت و بازار است. به این صورت که تا زمانی که این اعتماد و ثبات اقتصادی برقرار نشود، سرمایه های مالی به جای حرکت به سمت تولید، در دارایی های راکد مانند مسکن و زمین های سفته بازانه، ارز و سکه و طلای خانگی، خودرو به چشم کالای سرمایه ای، ظرفیت های خالی صنعتی یا پول های بلوکه شده در سیستم های غیرمولد انباشت خواهد شد. همچنین یکی از محدودیت های اصلی در گسترش سرمایه مالی، تحریم ها و محدودیت های بانکی بین المللی بوده است که موجب توقف جریان سرمایه خارجی، افزایش هزینه مبادلات مالی و همینطور بالا بردن نرخ ریسک سرمایه گذاری می باشد. اما در دوره هایی که روابط خارجی بهبود یافته (پس از برجام)، سرمایه گذاری خارجی در صنایعی مانند خودروسازی، نفت و فناوری رشد محسوسی داشته است. برای حرکت به سمت سرمایه گذاری مولد و پایدار، سیاست هایی از قبیل ایجاد ثبات کلان اقتصادی و کنترل تورم، توسعه بازارهای مالی متنوع با ابزارهای نوین (اوراق بدهی، صندوق های جسورانه، فین تک ها(فناوری های نوین))، شفافیت مالی و حسابرسی مستقل در بانک ها و شرکت ها، جذب سرمایه ایرانیان خارج از کشور با مشوق های مالیاتی و ارزی و توسعه نظام اعتبارسنجی برای تسهیل وام به بنگاه های کوچک و متوسط لازم است تا شاکله سرمایه گذاری مالی در ایران به طور خاص صورت پذیرد.
برگرفته از کتاب اقتصاد مدرنیته
برگرفته از کتاب اقتصاد مدرنیته