افزایش بهره وری و انرژی اگزرژی در پنل فتوولتائیک با کاهش دمای سطح پنل
افزایش راندمان و انرژی اگزرژی در پنل های فتوولتائیک با کاهش دمای سطح پنل
دکتر محسن فدایی باش
دپارتمان مهندسی انرژی های تجدیدپذیر و سیستم های حرارتی
ایمیل: m.fadaei.bash@academic.research
چکیده
فناوری فتوولتائیک (PV) سنگ بنای سبد انرژی های تجدیدپذیر مدرن است. با این حال، راندمان تبدیل سلول های خورشیدی سیلیکونی استاندارد با افزایش دمای عملیاتی به طور قابل توجهی کاهش می یابد. به ازای هر ۱ درجه سانتیگراد افزایش دمای سطح پنل بالاتر از شرایط آزمایش استاندارد (۲۵ درجه سانتیگراد)، راندمان الکتریکی تقریبا ۰.۳٪ تا ۰.۵٪ کاهش می یابد که همراه با کاهش شدید ولتاژ مدار باز (Voc) است. این مقاله جامع، استراتژی های پیشرفته مدیریت حرارتی طراحی شده برای کاهش تجمع حرارتی را بررسی کرده و تاثیرات آنها را بر عملکرد انرژی و اگزرژی ارزیابی می کند. از طریق مدل سازی ریاضی دقیق از صرفه جویی در مصرف انرژی و تخریب اگزرژی قانون دوم، نشان می دهیم که مکانیسم های خنک کننده فعال و هیبریدی - مانند اسپری آب روی سطح جلویی، مبدل های حرارتی عقب مبتنی بر نانوسیال و مواد تغییر فاز (PCM) - می توانند دمای عملیاتی را 15 تا 28 درجه سانتیگراد کاهش دهند. در نتیجه، راندمان الکتریکی افزایش مطلق 3:5٪ تا 11:9٪ را تجربه می کند، در حالی که راندمان اگزرژی تقریبا دو برابر می شود. این مطالعه یک چارچوب اساسی برای بهینه سازی سیستم های فتوولتائیک حرارتی در آب و هوای خشک و نیمه خشک با تابش بالا ارائه می دهد.
اصطلاحات شاخص - تحلیل اگزرژی، راندمان فتوولتائیک، مدیریت حرارتی خورشیدی، کاهش دمای سطح، سیستم های انرژی تجدیدپذیر.
مقدمه اول
گذار جهانی به سمت سیستم های انرژی بدون کربن به شدت به تولید خورشیدی فتوولتائیک (PV) به عنوان ستون اصلی زیرساخت های برق در مقیاس صنعتی و توزیع شده متکی است. علیرغم پیشرفت های سریع تکنولوژیکی در معماری سلول، لایه های غیرفعال سازی و اپتیک های به دام انداختن نور، پنل های فتوولتائیک سیلیکونی تک بلوری و چندبلوری تجاری معمولا تنها ۱۵ تا ۲۲ درصد از تابش خورشیدی تابیده شده را در شرایط عملیاتی میدانی به کار الکتریکی مفید تبدیل می کنند. مطابق با قانون اول ترمودینامیک، ۷۸ تا ۸۵ درصد باقی مانده از طیف خورشیدی جذب شده - شامل فوتون های زیر شکاف باند منتقل شده از طریق ویفر سیلیکونی و فوتون های پرانرژی که از انرژی شکاف باند سیلیکون (مثلا ۱:۱۲ eV در دمای ۳۰۰ کلوین) که تحت گرمایش سریع حامل قرار می گیرند، تجاوز می کنند - مستقیما به عنوان تولید گرمای داخلی در لایه های سلول تلف می شوند. تحت تابش خورشیدی بالا (800-1000 وات بر متر مربع)، سرعت باد کم و دمای بالای محیط که معمولا در آب و هوای خشک و نیمه خشک دیده می شود، دمای سلول عملیاتی (Tc) به طور معمول به 60 تا 85 درجه سانتیگراد افزایش می یابد که به طور قابل توجهی از مرجع شرایط آزمایش استاندارد (STC) یعنی 25 درجه سانتیگراد فراتر می رود.
این تجمع حرارتی بیش از حد، مکانیسم های تخریب ترمودینامیکی و حالت جامد شدیدی را در اتصال p-n نیمه هادی ایجاد می کند. با افزایش دمای شبکه، آشفتگی حرارتی، شکاف باند سیلیکون کریستالی را طبق رابطه وارشنی کمی کاهش می دهد، که به دلیل افزایش جذب نوری در نزدیکی لبه باند، منجر به افزایش خطی حاشیه ای در چگالی جریان اتصال کوتاه (Jsc) تقریبا +0:04٪ تا +0:06٪ K-1 می شود. برعکس، غلظت حامل ذاتی (ni) به صورت نمایی با دما رشد می کند (n2i / T3 exp(ßEg /kB T)) و باعث افزایش جریان اشباع معکوس تاریک (I0) به میزان چند برابر می شود. از آنجا که ولتاژ مدار باز (Voc) به صورت لگاریتمی به معکوس I0 وابسته است، Voc با نرخ تقریبی 2:0 تا 2:3 میلی ولت بر کلوین در هر سلول به شدت کاهش می یابد. در ترکیب با تلفات ضریب پرکننده مقاومتی، بازده تبدیل الکتریکی خالص به ازای هر افزایش کلوین بالاتر از STC، 0:35٪ تا 0:50٪ کاهش می یابد، در حالی که چرخه حرارتی طولانی مدت، زرد شدن پوشش، لایه لایه شدن اتیلن وینیل استات (EVA) و خستگی اتصال لحیم را تسریع می کند.
برای ارزیابی دقیق استراتژی های کاهش، تحلیل های ترمودینامیکی قانون اول (انرژی) و قانون دوم (اکسرژی) همراه، یک چارچوب تحلیلی ضروری را ارائه می دهند. تحلیل انرژی قانون اول، بقای انرژی را در مرزهای ماژول کمی می کند و نسبت توان الکتریکی خروجی - و در پیکربندی های ترکیبی فتوولتائیک-حرارتی (PV/T)، انرژی حرارتی بازیابی شده - را به تابش خورشیدی تابشی اندازه گیری می کند. با این حال، معیارهای قانون اول، انرژی حرارتی درجه پایین در دمای ۴۰ درجه سانتیگراد را از نظر ترمودینامیکی معادل کار الکتریکی درجه بالا در نظر می گیرند و کیفیت واقعی تبدیل انرژی را مبهم می کنند. تحلیل اگزرژی قانون دوم با ارزیابی حداکثر کار نظری قابل دستیابی هنگام رسیدن سیستم به تعادل ترمودینامیکی با یک محیط مرجع حالت مرده (T0;P0) بر این محدودیت غلبه می کند. با کمی کردن تخریب اگزرژی (Ex_ dest) ناشی از جذب تابش برگشت ناپذیر