سید علی اصغر علوی
دکتری تخصصی قرآن و علوم (گرایش مدیریت) جامعه المصطفی العالمیه قم
10 یادداشت منتشر شده«پایان نامه»؛ با امام حسین یا بی امام حسین؟ (در هوای فصل دفاعیه های پایان نامه ها)
🔰«پایان نامه»؛ با امام حسین یا بی امام حسین؟
(در هوای فصل دفاعیه های پایان نامه ها)
«هر آبروی که اندوختم ز دانش و دین
نثار خاک ره آن نگار خواهم کرد» (از حافظ)
🔹پایان نامه ، پایان نامه ای از دفتر عمر است که ماحصل زندگی علمی هر طلبه و دانشجویی محسوب می شود؛ برای همین می طلبد تا از هر حیث ماندگار شود. هرکس موضوعی را برمی گزیند؛ یکی در طریق پرداخت مطلب در پی ثبت اثر برمی آید و دیگری هم آن را به ماندگاران هدیه می کند تا دوام اثر خود را بر جریده عالم ثبت کند؛ ولی ماندگارتر از حضرت حسین چه کسی است که بتوان به عنوان موضوع برگزید، تار و پود بحث را به علم او آمیخت و اثر را به وی تقدیم کرد؟!
حال که نام حسین کمتر از عالمان و فرهیختگان دیگر زینت بخش آسمان علم است و گفتار و کردار وی کمتر مورد استناد، باید بر آن شویم که او را سوای زیارت اندک هر هفته مان زیارتی دیگر کنیم، وی را به ساحت پایان نامه، این چکیده حیات علمی خویش وارد سازیم و از رهیافت هدیه پایان نامه مان به محضر مولایمان حسین قدردانی اندک خود از پیشگاه او را به بهترین صورت ممکن ابراز کنیم و در زمره «و قلیل من عبادی الشکور» درآییم. باید به این محورها بیندیشیم:
• چگونه می توان امام حسین را به ساحت پایان نامه ها وارد کرد؟
• شاید بهترین قدر دانی از امام حسین، هدیه بهترین محصولات به او باشد. برای یک جویای علم چه محصولی بهتر از پایان نامه وجود دارد؟
• پایان نامه زمینه ای است برای تشکر از امام حسین.
• حضور امام حسین در دانشکده ها، شروعی است برای زندگی حسینی.
• امام حسین را فراتر از هیئت، در هیئت علمی هم باید دید!
• حسینی شدن باید محصول خود را در همه شئون زندگی نشان بدهد؛ حتی شان دانشجویی و ساحت علم.
• اگر امام حسین را ورودی دل ها قرار دهیم، باید در خروجی نیز ردپایی از او دیده شود؛ و الا دل ها با امام حسین ارتباطی نگرفته است.
• چه اصراری بر موضوعات عاشورایی است؟
• چرا در این زمانه باید از امام حسین زیاد گفت؟ چرا همه جا، حتی در ساحت علم؟! چرا باید علوم انسانی عاشورایی وجود داشته باشد؟
• چگونه از کربلا استخراج کنیم؟ چطور زندگی را با امام حسین اداره کنیم؟
• چرا رنگ امام حسین در علوم ما نیست؟ جایگاه او در زندگی علمی دانشجویی ما کجاست؟
• برای کدام اندیشمند علوم انسانی کسی اشک ریخته است؟ برای کدام عالم این گونه گریه کرده اند؟!
• پایان نامه ای که در آن می توان (باید!) روضه خواند، آنم آرزوست!
جفاست اگر هر روز از حضرت ارباب نگوییم، یا درس بخوانیم و هیچ ارتباطی بین رشته خویش و کربلا پیدا نکنیم... دویدن برای پایان نامه را مثل دویدن نجف تا کربلا باید دید!
«فدای شهیدی که با خون پاکش
بنا کرده دانشسرای محرم» (از محمدجواد شیرازی)
📚«ما بعد الحسین»
وقتی امام حسین وارد معادلات زندگی میشوند/ (فصل پایان نامه با امام حسین)
#حجت_الاسلام_علوی
#ما_بعد_الحسین
#نشر_معارف
@tanhaelaj
