تحلیل الگوی مدیریت امام حسین در نظارت و کنترل از منظر قرآن

نظارت و کنترل، یکی از وظائف مهم مدیران در سازمان است. این مفهوم در سیره مدیریتی امام حسین جایگاه ویژه ای دارد که ریشه های آن را در آموزه های قرآن باید جست. پژوهش حاضر بر آن است با استفاده از روش اجتهادی (تحلیلی استنباطی)، تحلیلی از نظارت و کنترل امام حسین ارائه نماید. این پژوهش برای جمع آوری اطلاعات، از روش اسنادی بهره برده است. در این پژوهش، نخست نظارت وکنترل به عنوان یکی از وظایف مدیریت مورد بررسی و تبیین قرار گرفته، سپس سیره مدیریتی امام حسین در نظارت و کنترل بیان شده و در ادامه مستندات و مبانی قرآنی آن حضرت، مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفته است. ره آوردهای پژوهش نشان داد که در مدیریت امام حسین توجه به دو عرصه نظارت وکنترل (نظارت بیرونی و هم توجه به نظارت درونی) دیده می شود. نظارت های بیرونی در مدیریت امام حسین را در چهار دسته (خانوادگی، جمعی تشکیلاتی، حاکمیتی و همگانی) می توان دید، اما بهترین نوع نظارت را در این مکتب، نظارت بر خود است. از دیگر دستاوردهای این تحقیق عنایت ویژه به نظارت درونی و توجه محوری به مفهوم «حضور» و بررسی ریشه های قرآنی و عاشورایی آن است که این رویکرد برای مدیران بسیار الهام بخش و اثرگذار خواهد بود.

کلیدواژه ها:

قرآن کریم ، امام حسین ، مدیریت قرآن بنیان ، مدیریت اسلامی ، نظارت و کنترل