ساختارشکنی در چارچوب مقالات؛ جذابیت مقالات برای نسل نوجوان و...
کاش مقالات علمی و پرمغز را با نثر ادبی و داستان گونه می نوشتیم، با قلمی شیرین، شیوا و بدون آلایش؛ تا نوجوانان و... ترغیب شوند و از ته دل سراغ خواندن مقاله و مطالب علمی بروند نه از سر اجبار و رفع تکلیف و گرفتن نمره!!!
کاش کمی تغییر سبک می دادیم و بجای سخت گیری در رعایت فرمت، چهارچوب و...کمی ساختارشکنی را تحمل می کردیم؛ کاش مقالات از این سبک و چهارچوب نوشتن خشک در می آمدند ؛ این که جمله به جمله مقاله باید رفرنس دهی شود نشان از بار علمی بالای مقاله ندارد؛ نوشتن جمله به جمله مقالات و داشتن رفرنس های زیاد از اتفاق نشان دهنده جدید نبودن مطالب مقاله است، کسی که کتاب های زیادی خوانده باشد اگر نظریه پرداز باشد، می تواند با در نظر گرفتن تمامی آنچه که مطالعه کرده و قدرت تفکر خود، نظریاتی جدید مطرح کند وگرنه تکرار مطالب مقالات، مجلات و کتابها حاصلی جز مرور علمی ندارد. کاش کودکان را از ساختارشکنی های سازنده منع نمی کردیم . انیشتین، تسلا، سقراط، راسل، بتهوون، ونگوک و.... همه، آثارشان را مدیون ساختارشکنی هایشان هستند. ساختارشکنی هایی که منجر به تحول، توسعه و ... شد!
در طول تاریخ اگر نبودند ساختارشکنان سازنده، هیچگونه پیشرفتی در هیچ زمینه ای حاصل نمی شد. اگر فکر می کنید ساختارشکنی شما می تواند سازنده باشد از مطرح کردن آن نهراسید.