جای خالی بزرگ؛ جام جهانی اصلی، بدون رقابت تیم های ملی فوتبال زنان

در بین انواع ورزش های رقابتی موجود در جهان، فوتبال پر طرفدارنرین، در آمد زاترین، شناخته شده ترین و...... که در مهم ترین رویداد بنام جام جهانی هر چهار سال یکبار، به خانه اکثر مردم جهان پا گذاشته؛ با نود دقیقه هایی که برخی را در پای تلویزیون میخکوب کرده و گاه تا بحث ها و حتی کشمکش های فیزیکی بین طرفداران پیش می رود. در چنین رویدادی فارغ از پیامدهای مثبت و منفی این رقابت عظیم ، جای خالی بزرگی به چشم می خورد؛ جای خالی که نشان می دهد حتی جوامع جهان اولی و پیشرفته با وجود ادعاهای بسیار، هنوز حدود نیمی از جمعیت را نادیده می گیرند( البته از سال 1991 هر چهار سال یکبار مسابقاتی تحت عنوان مسابقات جام جهانی زنان برگزار می شود که به هیچ وجه قابل قیاس با جام جهانی مردان نیست و گویا تنها بنوعی برای رفع تکلیف فیفا در مقابل اعتراض به تبعیض جنسیتی است؛ منظور این نوشتار، جای خالی رقابت زنان و شرکت همزمان فوتبالیست های زن و وجود مسابقات بین تیم ملی زنان جهان در همان زمان برگزاری جام جهانی معروف و شناخته شده است.) 

 در حالی که در کشور ما زنان و دختران طرفدار فوتبال هنوز برای بودن در جایگاه تماشاگر دچار مشکلات فراوانی هستند؛ در جام جهانی نیز، جای بازی تیم های زنان فوتبالیست خالیست! جام جهانی که گرچه حضور زنان داور را برای داوری تیم مردان پذیرفته است اما هنوز عرصه را برای رقابت تیم ملی زنان کشورها آماده نکرده است. زنانی که به خوبی نشان دادند در حوزه داوری، توانایی داوری تیم ملی مردان را دارند و پا به پای تیم مردان ( با وجود تفاوت در فیزیک، قدرت و...) می دوند و در سوت قضاوت بخوبی می دمند؛ اما هنوز خودشان بعنوان بازیکن تیم ملی، میدانی برای رقابت در رویدادی بزرگ چون جام جهانی زنان را ندارند.