داروی ذهنی موهای سفید
بعضی نوشته ها در ابتدا یادداشت علمی بنظر نمی رسند؛ اما اگر در مورد همین نوشته ها، عمیق تفکر کنی، در می یابی از آن جنس علم هایی در پس آن نهفته است که زندگی انسانها را بهبود می بخشد از آن نوع علم هایی که به درد اکثر جامعه می خورند؛ نه فیزیک کوانتوم اند که هر کسی از آن سر در نیاورد و نه فرمولهای پیچیده ریاضی اند که در حوصله هر کسی نگنجد. علمی هستند که با خود انسان سر وکار دارند با احساس انسانها با رضایت درونی انسان از خود و.با خود خود انسان..
موهایت که شروع می کنند دانه دانه سفید شدن، کمی دلت میلرزد؛ تا قبل از این، وقتی دیگران به تو می گفتند: " اصلا بهت نمیاد که بچه داشته باشی." احساس خوشایندی داشتی، احساس جوان بودن، احساس رضایت... اما حالا که موهایت رو به سفیدی گذاشته احساس ترس داری ، موهایت را رنگ میزنی تا سفیدی ها را در پس آن بپوشانی؛ هفته ای یکبار باید کاسه رنگ را بدست بگیری تا ریشه موهایی که از سرت به رنگ سفید بیرون زده را با رنگ پنهان کنی. در کانال ها، صفحات مجازی، سایت ها و... بدنبال علاج سفیدی موهایت می گردی که هیچکدامشان آنچنان موثر نیستند تا موهای سفید را بحالت قبل بازگردانند، دوباره کاسه رنگت را در دست می گیری و دو روز بعد دوباره ریشه های سفید مو در مقابل آینه برق می زنند....
و این چرخه ادامه خواهد داشت اگر همیشه به سفیدی موهایت بعنوان فقدان نگاه کنی و این چرخه ادامه خواهد داشت اگر نگران نظر دیگران باشی اینکه بگویند: " وای چقدر پیر شدی!!!"
اما اگر خوش شانس باشی روزی نه چندان دور از خودت خواهی پرسید وقتی همه باورشان نمی شد که چهل ساله هستی و فرزند داری و فکر می کردند هنوز خودت بچه ای؛ مگر چه چیزی از زندگیت عوض شد؟! مگر امتیاز ویژه ای به تو دادند؟! مگر ...؟!
به خودت می گویی باید خودت را دوست داشته باشی این جسم همان جسمیست که قبلا داشته ای و اکنون کمی پخنه تر شده، تصمیم می گیری دیگر دست به موهای جو گندمی خودت نزنی، راحتشان میگذاری، میگذاری نفس بکشند؛ بعد از یک مدت می بینی چقدر موهای جو گندمی خودت را دوست داری و آرزو می کنی؛ ای کاش زودتر به آنها اجازه میدادی که باشند و پنهانشان نمی کردی، کاش زودتر می گذاشتی نفس بکشند و خودشان باشند، خود سفیدشان در بین سیاهی ها؛ ترکیبی عجیب از تضاد و تضادی مکمل همچون شب و روز...و عجیب تر اینکه افراد در شک می مانند که رنگ موهایت طبیعی ست یا مصنوعی؛ برخی جلو آمده و می پرسند: موهایت را پیش چه آرایشگری به این پایه رسانده ای؟!
و شاید بهترین پاسخ این سوال در نوشته ادبی این باشد: خالق و طبیعت هر دفعه قلم مویشان را بر می دارند و تنوعی ایجاد می کنند، تنوعی طبیعی و...