گزارش سیاستی جامع: بازسازی فرماندهی راهبردی و استراتژی های امنیت ملی در جمهوری اسلامی ایران پس از انتخاب رهبر جدید

«تحلیل نظری، امنیتی و عملیاتی انتخاب امام سید مجتبی حسینی خامنه ای (حفظه الله) در پی ترور امام سید علی خامنه ای (قدس سره) توسط ائتلاف تروریستی آمریکا-اسرائیل و در چارچوب جنگ ترکیبی»

مقدمه نویسنده:

“بسم الله الرحمن الرحیم” 

در هنگامه آشوب ها و هیاهوی جهان، جایی که نقشه های شوم دشمنان قسم خورده ی استقلال و عزت ملت ایران، شبانه روز بر صفحه شطرنج سیاست و امنیت کشیده می شود، ایمان داریم که دست قدرت الهی همواره مدافع حق و هدایت گر مسیر ملت انقلابی ماست. دشمنان، با تمام توان، در پی آنند تا با ایجاد تفرقه، ناامیدی و ضربه زدن به ارکان اقتدار این سرزمین، مسیر پیشرفت و سربلندی ایران اسلامی را سد کنند. اما غافل از آنکه این ملت، ریشه های در عمق تاریخ دارد و با تکیه بر رهبری داهیانه و بصیرت مردمی که طعم شیرین انقلاب را چشیده اند، همواره چون کوهی استوار در برابر تمام طوفان ها ایستاده و سربلندتر از پیش، راه خود را ادامه داده است.

این تحقیق، تلاشی است در جهت روشنگری نسبت به ترفندهای دشمنان و نمایش اقتدار و مقاومت ملت ایران در برابر این دسیسه ها. با تکیه بر مفاهیم عمیق امنیتی، در پی آنیم تا نشان دهیم چگونه می توان تهدیدها را به فرصت تبدیل کرد و با اتکا به خداوند متعال و همدلی یکپارچه، پرچم پرافتخار ایران اسلامی را در اهتزاز نگه داشت.

۱. مقدمه و مسئله سیاستی: تحلیل ترور راهبردی و انتخاب رهبری

در شرایط پرتنش جنگ نامتقارن و ترکیبی که توسط ائتلاف تروریستی آمریکا-اسرائیل سازماندهی شده است، وقوع ترور راهبردی و شهادت رهبر فقید، حضرت آیت الله العظمی امام سید علی خامنه ای (قدس سره)، بحران عمیقی در بالاترین سطح فرماندهی و اراده ملی ایجاد کرد. این اقدام تروریستی، که با هدف فلج کردن ساختار تصمیم گیری و ایجاد فروپاشی درونی صورت پذیرفت، بخشی از الگوی «جنگ فرماندهی و کنترل» (Command and Control Warfare - C2W) و «عملیات روانی-راهبردی» (Strategic Psychological Operations) در دکترین های جنگ ترکیبی دشمن تلقی می گردد.

انتخاب قاطع و شجاعانه حضرت آیت الله امام سید مجتبی حسینی خامنه ای (حفظه الله) به عنوان سکان دار جدید نظام توسط مجلس خبرگان رهبری، نه تنها خلا ناشی از این ترور را با سرعت عمل پر کرد، بلکه زمینه ساز بازطراحی و تقویت بنیادین سازوکارهای فرماندهی، مدیریت بحران و استراتژی های امنیت ملی کشور گردید.

پرسش محوری این گزارش سیاستی عبارت است از:

چگونه انتخاب رهبر جدید (امام سید مجتبی حسینی خامنه ای، حفظه الله) می تواند استراتژی های بازسازی فرماندهی راهبردی ایران را در بزنگاه جنگ تمام عیار و تهدیدات امنیتی پیچیده تضمین کند، و چه رویکردها و مکاتب نظری در حوزه امنیت ملی و ضدتروریسم، چارچوب لازم برای صیانت از این ساختار نویافته و مقابله با عملیات روانی-تروریستی دشمن را فراهم می آورد؟

 ۲. مبانی نظری و مکاتب امنیتی: از امنیت انسانی تا امنیت جمعی

این تحلیل با الهام از رویکردهای مختلف در مطالعات امنیتی، چارچوب نظری خود را شکل می دهد:

الف) نظریه امنیت انسانی و امنیت رهبری:

این نظریه، که در مقابل رویکردهای صرفا دولت محور قرار می گیرد، بر حفاظت از «فرد» و «جامعه» به عنوان محورهای اصلی امنیت تاکید دارد. از منظر امنیت انسانی، ترور رهبر، علاوه بر ضربه به ساختار دولت، مستقیما کرامت، حق حیات و امنیت روانی شهروندان را هدف قرار می دهد. انتخاب رهبری جدید، بازگرداندن امنیت انسانی به جامعه و تاییدی بر اراده جمعی برای عبور از بحران است.

ب) نظریه بازدارندگی و جنگ فرماندهی-کنترل:

در تئوری های استراتژیک، «بازدارندگی» به معنای منصرف کردن دشمن از انجام اقدام خصمانه از طریق نمایش توانمندی و اراده برای مقابله به مثل است. ائتلاف آمریکا-اسرائیل با ترور رهبر، در پی از بین بردن «مولفه اراده» و «قابلیت تصمیم گیری» در نظام جمهوری اسلامی بوده است. بازسازی فرماندهی و انتخاب رهبر جدید، پاسخی قاطع به این تلاش دشمن است و قابلیت بازدارندگی را در سطوح بالا حفظ می نماید. جنگ فرماندهی-کنترل دشمن، خود تلاشی برای تخریب توان بازدارندگی ایران از طریق ضربه به راس هرم فرماندهی است.

ج) مفهوم «استراتژی منع دسترسی/منطقه ممنوعه» (Anti-Access/Area Denial - A2/AD) در حوزه امنیت ملی:

این استراتژی، که در ابتدا در حوزه نظامی مطرح بود، اکنون در مطالعات امنیت ملی گسترش یافته و به معنای ایجاد موانع و محدودیت های شدید برای نفوذ و عملیات دشمن در حوزه های حیاتی یک کشور است. از این منظر، حفاظت از رهبری و تضمین تداوم فرآیند تصمیم گیری، مصداق بارز پیاده سازی «منع دسترسی/منطقه ممنوعه» در «فضای فرماندهی و کنترل» محسوب می شود. هدف، ایجاد «منطقه ای نفوذناپذیر» برای دشمن در حوزه های راهبردی است.

د) مکتب کپنهاک و رویکرد امنیتی سازی:

مکتب کپنهاک، امنیت را به عنوان یک «کنش گفتمانی» تعریف می کند که در آن یک مسئله، از طریق «امنیت سازی»، از حوزه عادی به حوزه اضطرار منتقل شده و مستلزم اقدامات فوق العاده می گردد. ترور رهبر، توسط ائتلاف تروریستی آمریکا-اسرائیل، تلاشی برای «امنیت سازی» واقعه در سطح بین المللی و توجیه اقدامات خصمانه خود است. از سوی دیگر، واکنش نظام به این ترور از طریق انتخاب رهبر و بازسازی ساختار، فرآیندی است که در آن «حفظ موجودیت» (Survival) به اولویت اصلی تبدیل شده و «امنیت سازی» از سوی ایران، دفاع از کیان ملی را توجیه می کند.

پسااستعماری بودن تهدید: می توان این اقدام را در چارچوب «تهدیدات پسااستعماری» تحلیل کرد، جایی که قدرت های بزرگ تلاش دارند با استفاده از ابزارهای نامتعارف (ترور، جنگ ترکیبی)، ساختارهای سیاسی مستقل را تحت فشار قرار دهند.

 ۳. تحلیل پیامدها و ابعاد ترور راهبردی و انتخاب رهبر جدید

ترور حضرت آیت الله سید علی حسینی خامنه ای (قدس سره) و انتخاب حضرت آیت الله مجتبی حسینی خامنه ای (حفظه الله) را می توان از زوایای زیر مورد بررسی قرار داد:

1-3. بازیابی و ارتقاء اقتدار فرماندهی در مواجهه با «جنگ اطلاعاتی-روانی»:

• بازسازی زنجیره فرماندهی: ترور، تلاش برای قطع این زنجیره بود. انتخاب سریع رهبر جدید، این زنجیره را نه تنها بازسازی، بلکه تقویت کرد و قابلیت «تصمیم سازی راهبردی» را احیا نمود.
• مقابله با «جنگ روانی» دشمن: ائتلاف تروریستی آمریکا-اسرائیل، با این ترور، قصد القای ضعف، تفرقه و ناامیدی در جامعه ایران را داشت. انتخاب رهبر جدید، پاسخی قاطع به این جنگ روانی بوده و اراده ملی را در مسیر مقاومت تقویت می کند.

2-3. تثبیت و تقویت «امنیت جمعی» و تاب آوری ملی:

• حفاظت از «هویت ملی»: رهبری، کانون هویت ملی و مقاومت در برابر فشارهای خارجی است. ترور ایشان، حمله به این هویت بود. انتخاب رهبر جدید، استمرار این هویت و تضمین کننده «امنیت جمعی» در برابر تهدیدات خارجی است.
• تقویت «تاب آوری استراتژیک»: توانایی یک نظام برای مقاومت در برابر شوک های شدید و بازیابی سریع، «تاب آوری» نامیده می شود. انتخاب رهبری جدید، نمونه بارز تاب آوری نظام در برابر اقدام تروریستی سطح بالا است.

3-3. گذار به استراتژی های پیشرفته «امنیت ملی» و ضدتروریسم:

• امنیت سازی پسا-ترور: نظام برای مقابله با تهدیدات مشابه در آینده، باید رویکردی پیشگیرانه و جامع در «امنیت سازی» اتخاذ کند. این امر مستلزم تعریف تهدیدات فراتر از حوزه نظامی صرف است.
• تبدیل تهدید به فرصت: انتخاب رهبر جدید، فرصتی برای بازنگری در ساختارهای امنیتی و تدوین دکترین های نوین، به ویژه در حوزه ضدتروریسم، فراهم آورده است.

 ۴. توصیه های عملیاتی و سیاستی: بازتعریف امنیت ملی

با توجه به تحلیل فوق و مکاتب نظری مورد اشاره، پیشنهادهای سیاستی ذیل ارائه می شود:

1. تدوین «دکترین ملی امنیت ملی و ضدتروریسم» با رویکرد امنیتی سازی پیشگیرانه: این دکترین باید جامع بوده و موارد زیر را پوشش دهد:

• تعریف تهدیدات چندوجهی: فراتر از تهدید نظامی، ابعاد سایبری، اطلاعاتی، روانی و امنیتی-انسانی تهدیدات علیه رهبری و ساختار نظام را نیز مد نظر قرار دهد.
• اولویت بخشی به «امنیت رهبری» به عنوان ستون فقرات «امنیت ملی»: این امر مستلزم ارتقاء سطح حفاظت و تدوین پروتکل های واکنش در سطوح عالی است.
• 
  

2. ایجاد «ساختار فرماندهی چندلایه ای و انعطاف پذیر»: در راستای تحقق «منع دسترسی/منطقه ممنوعه» در حوزه فرماندهی، باید شبکه ای از مراکز تصمیم گیری جایگزین تعریف شود تا در صورت وارد آمدن ضربه به یک نقطه، امکان تداوم روندها وجود داشته باشد. این امر نیازمند:

 الف) توزیع اختیارات و مسئولیت ها: ایجاد ظرفیت تصمیم گیری در سطوح مختلف.

 ب) تقویت امنیت شبکه های ارتباطی و اطلاعاتی: حفاظت در برابر نفوذ و اختلال.

3. تقویت «قابلیت های اطلاعاتی-امنیتی در شناسایی و مقابله با عملیات روانی-تروریستی»:

 الف) رصد هوشمند تهدیدات: استفاده از فناوری های پیشرفته برای شناسایی زودهنگام فعالیت های تروریستی و جنگ روانی ائتلاف تروریستی آمریکا-اسرائیل.

 ب) عملیات روانی متقابل: مقابله با روایت سازی دشمن و تقویت روایت مقاومت و انسجام ملی.

4. مطالعات تطبیقی و نظری در «مکاتب امنیتی نوین»:

 الف) کاربرد عملی مکاتب امنیتی: بررسی عمیق تر چگونگی انطباق مفاهیم «امنیت انسانی»، «بازدارندگی»، «منع دسترسی/منطقه ممنوعه» و «امنیت سازی» در تدوین سیاست های ملی.

 ب) تحلیل تهدیدات پسااستعماری: درک عمیق تر از ماهیت حملات و فشارهای قدرت های بزرگ بر کشورهای مستقل.

۵. نتیجه گیری

انتخاب حضرت آیت الله سید مجتبی حسینی خامنه ای (حفظه الله) به عنوان رهبر جدید، در پی ترور امام سید علی حسینی خامنه ای (قدس سره) توسط ائتلاف تروریستی آمریکا-اسرائیل، اوج بحرانی بود که نظام جمهوری اسلامی با موفقیت از آن عبور کرد. این رخداد، ضمن نمایش اقتدار ساختاری نظام، دشمن را به سمت تشدید استفاده از ابزارهای «جنگ ترکیبی»، «جنگ فرماندهی-کنترل» و «عملیات روانی-تروریستی» سوق می دهد.

برای مواجهه موثر با این تهدیدات، نظام جمهوری اسلامی نیازمند بازتعریفی بنیادین از «امنیت ملی» با رویکردی جامع، پیشگیرانه و مبتنی بر مکاتب امنیتی نوین است. این امر مستلزم انتقال از رویکردهای صرفا دفاعی به استراتژی های فعالانه «امنیت سازی»، حفاظت از رهبری به عنوان ستون فقرات امنیت ملی، و پیاده سازی «منع دسترسی/منطقه ممنوعه» در تمامی حوزه های حیاتی کشور، به ویژه در فضای فرماندهی و کنترل، می باشد.