آزادگی و سرشت انسان

آزادگی و انسانیت.....

یکی از مفاهیم بی بدیل در سرشت شخصیت انسان، آزادگی و زیستن آزادانه به دور از ذلت و اسارت و تحمیق است...

کندوکاو در لایه های زیرین شخصیت انسانها از بدو خلقت، حاکی از اختیار ، انتخاب، و استقلال در فردیت و منش آنهاست... لذا برای برخورداری از یک حیات معقول، برگزیدن و آزادمنشی در رفتار فردی و اجتماعی است که نشانه بلوغ فکری جامعه خواهد بود....

شخصیت و فردیت انسانی و رشد آن، نیاز به آگاهی و روشنگری در تمامی جنبه های رفتاری انسانها دارد و این مهم ایجاد نمی گردد مگر به مدد اندیشه و رشد فرهنگی.... 

و هنگامی جامعه به اندیشه و رشد فرهنگی و پویایی خواهد رسید که افراد جامعه ناتوان از انتخاب و اختیار نباشند و تحت انقیاد و تسلط یک اندیشه جبری و واحد قرار نداشته باشند....

پویایی یک جامعه منوط به یک فرهنگ والا و زایاست که در نتیجه تعدد اندیشه و تفکر و تکثر آراء و نظرات متعدد ایجاد می گردد...

برای یک انسان که خداوند او را مختار و آزاد آفریده است ،تفکر و روشنگری و تعمیق بخشی به اندیشه های موجود و پیرامونی، بسیار ضروری و حیات بخش خواهد بود...

چنانکه در قرآن کریم نیز آمده است 

که انا هدینا السبیل

و هدیناه النجدین ...

عامله ناصبه....

 که حکایت از گزینش، انتخاب راه و عمل از روی اختیار دارد.....

و این بدان معنی است که خالق یگانه، انسانها را آزاد و عامل و مختار آفریده و معیار رفتار انسانها نیز بر مبنای این سه کارکرد ( آزادی، اختیار، عاملیت) تعریف می گردد......