بررسی تاثیر غلظت های مختلف ایندول بوتیریک اسید (IBA) و نفتالین استیک اسید (NAA) بر ریشه زایی قلمه های گل محمدی

به منظور بررسی اثر غلظت های مختلف ایندول بوتیریک اسید، نفتالین استیک اسید و بسترهای کاشت مختلف بر ریشه زایی قلمه های گل محمدی، آزمایشی در قالب کرت های کاملا تصادفی با 4 تکرار و 144 تیمار با 576 کرت اجرا گردید . در این تحقیق فاکتور اول تنظیم کننده رشد ایندول بوتیریک اسید((IBA در شش غلظت 0)، 1000، 2000، 3000، 4000 و 5000 میلی گرم در لیتر)، فاکتور دوم تنظیم کننده رشد نفتالین استیک اسید((NAA در شش غلظت 0)، 1000، 2000، 3000، 4000 و 5000 میلی گرم در لیتر) بود. آنالیز آماری داده ها با نرم افزار MSTAT-C و مقایسه میانگین ها با آزمون دانکن در سطح احتمال 5 درصد انجام شد. نتایج بدست آمده از تجزیه واریانس نشان داد که تیمار ایندول بوتیریک اسید (IBA) بر درصد ریشه زایی اثر معنی داری داشت نتایج نشان داد که بیشترین درصد ریشه زایی قلمه ها در تیمار 5000 میلی گرم در لیتر ایندول بوتیریک اسید (IBA) با میانگین 90/79 درصد و کمترین آن با میانگین42/55 درصد در تیمار شاهد بدست آمد، در حالی که اثر تیمار نفتالین استیک اسید((NAA بر درصد ریشه زایی معنی دار نبود. اثرات متقابل دوگانه و سه گانه تیمارها بر سایر صفات اندازه گیری شده از جمله تعداد ریشه بر صفت تعداد ریشه اولیه معنی دار نبود. اثرات متقابل دوگانه تیمار تیمار نفتالین استیک اسید((NAA بر صفت تعداد ریشه اولیه معنی دار نبود. بیشترین میانگین تعداد ریشه در قلمه ها و قطر ریشه در غلظت 1000 میلی گرم در لیتر اکسین NAA و غلظت 5000 میلی گرم در لیتر IBA و کم ترین تعداد ریشه و قطر ریشه مربوط به تیمار شاهد(بدون کاربرد هورمون اکسین) بود.

کلیدواژه ها:

بستر ریشه زایی ، ایندول بوتیریک اسید ، نفتالین استیک اسید ، گل محمدی