استحصال دو فازی روغن زیتون گامی موثر در توسعه پایدار و کاهش آلودگی محیط زیست

افزایش آگاهی از مزیت های سلامت بخش روغن زیتون در سال های اخیر موجب رشد چشمگیر تقاضا جهت تولید روغن زیتون و در نتیجه افزایش تولید پسماندهای حاصل از فرآیند روغن کشی و بروز چالش های زیست محیطی جدی شده است. در این پژوهش فرآیندهای استحصال سانتریفیوژی روغن زیتون با استفاده از دکانترهای دوفازی و سه فازی از نظر تولید پسماند، مصرف آب و انرژی و پیامدهای زیست محیطی مورد بررسی و مقایسه قرار گرفته اند. نتایج نشان می دهد سامانه دوفازی با کاهش مصرف آب و حجم پساب، تولیدی گزینه ای پایدارتر نسبت به سامانه سه فازی محسوب می شود. با این حال پسماندهای حاصل از هر دو سیستم نیازمند مدیریت صحیح به منظور جلوگیری از آلودگی خاک و منابع آب هستند. در این پژوهش روش های مختلف بهره برداری و ارزش افزایی پسماندها شامل کمپوست سازی، تولید انرژی، استخراج ترکیبات با ارزش افزوده و استفاده مجدد در کشاورزی بررسی شده است. همچنین نقش واحدهای فرآوری تفاله زیتون به عنوان مراکز متمرکز مدیریت پسماند مورد توجه قرار گرفته است. نتایج نشان می دهد استفاده از رویکرد ارزیابی چرخه عمر می تواند به انتخاب فناوری های پایدارتر کمک کند. در نهایت ترکیب راهکارهای مدیریتی و فناورانه می تواند ضمن کاهش بار زیست محیطی فرصت های اقتصادی جدیدی برای صنعت روغن زیتون ایجاد کند و مسیر توسعه پایدار این صنعت را هموار سازد.

کلیدواژه ها:

روغن زیتون ، سانتریفیوژ ، پساب ، محیط زیست