پیش بینی خود تنظیمی هیجانی بر اساس فرایندهای ارتباطی خانواده و تاب آوری در دانشجویان

خودتنظیمی هیجانی به فرایندهایی اشاره دارد که افراد توسط آن هیجانات خود را تحت تاثیر قرار می دهند و طبق این فرایند، مشخص می شود که فرد چگونه هیجانات را تجربه و ابراز می کند. بر همین اساس پژوهش حاضر با هدف پیش بینی خود تنظیمی هیجانی بر اساس فرایندهای ارتباطی خانواده و تاب آوری دانشجویان انجام شد. روش پژوهش از نوع توصیفی همبستگی بود. 150 نفر با روش نمونه گیری تصادفی – چند مرحله ای از کلیه دانشجویان دانشگاه پیام نور بابل به عنوان نمونه انتخاب شدند. برای سنجش متغیرها از پرسشنامه های فرایند ارتباطی خانواده سامانی ( 1387 )، مقیاس تاب آوری کانر و دیویسون ( 2003 ) و راهبردهای خود تنظیمی هیجانی مارس ( 2007 ) استفاده شد. یافته های حاصل از آزمون رگرسیون چند گانه نشان داد که از بین مولفه های فرایندهای ارتباطی خانواده، چهار مولفه تصمیم گیری و حل مسیله، مهارت های ارتباطی، مهارت های مقابله ای و عقاید مذهبی و مولفه تاب آوری، با متغیر خودتنظیمی هیجانی دانشجویان همبستگی معنادار دارند. با توجه به یافته حاصل از پژوهش حاضر مبنی بر پیش بینی خودتنظیمی هیجانی بر اساس فرایندهای ارتباطی خانواده و تاب آوری دانشجویان پیشنهاد می گردد که راهکارها و روش های مناسب در جهت بهبود فرایندهای ارتباطی خانواده و افزایش تحمل پریشانی با کمک مشاوران خانواده و روانشناسان صورت گیرد.

کلیدواژه ها:

تاب آوری ، خود تنظیمی هیجانی ، فرایندهای ارتباطی خانواده