واکاوی سیاست جنایی ایران در قبال امحا و مکتوم نمودن آثار و ادله ی جرم با تاکید بر قوانین مجازات و آیین دادرسی کیفری مصوب 1392

یکی از مراحل مهم و سرنوشت ساز دعوای عمومی، مرحله تحقیقات مقدماتی است. علت اهمیت اینمرحله این است که از نظر زمانی، مدت زیادی از تاریخ وقوع جرم تا انجام تحقیقات نگذشته و دلایل وآثار جرم از بین نرفته است، شهود احتمالی هنوز مشاهدات خود را به خاطر دارند و این احتمال وجود داردکه متهم هنوز متواری نشده یا برای رهایی از مجازات با شرکا و معاونین خود دست به تبانی نزده باشد.بدین ترتیب، تحقیقاتی که در این هنگام صورت می گیرد، تاثیر زیادی درحفظ و جمعآوری دلایل وتشکیل پرونده ای کامل و آماده برای رسیدگی در دادگاه داشته، اهمیت اقدام به موقع و سریع مرجعتحقیق در این زمینه انکار ناپذیر است. از این رو سرعت در انجام تحقیقات مقدماتی باید به عنوان یکاصل حاکم بر تحقیقات شناخته شود بدون این که مقام تحقیق و رعایت حقوق متهم، در برابر آن فداگردد. لذا در این مقاله سعی ما بر این بوده که با بررسی جرم اخفا و امحا در سایر قوانین و همچنین در قانونمجازات اسلامی، رویکرد و نگرش قانون گذار را به این جرم مورد ارزیابی کنیم. در این راستا و در جهتتحقق این هدف، به نحوی مشروح به ارزیابی و سنجش مواد مرتبط در قانون مجازات اسلامی و دیگرقوانین می پردازیم. از سویی دیگر با تصویب قانون جدید مجازات اسلامی و قانون آیین دادرسی کیفری، بهپیاده نمودن و تطبیق مقرره های جدید مرتبط با این جرم خواهیم پرداخت.

کلیدواژه ها:

اخفا ، امحا ، آثار ، ادله ، جرم ، ضابطین دادگستری ، بازپرس ، دادسرا