فاکتورهای نسخه برداری پروتیینی E2F7 و E2F8 با اتصال به هم وایجاد هترودایمر در بخش C-terminus دارای نقش فعال درمهارچرخه سلولی می گردند
محل انتشار: اولین کنگره ملی علوم آزمایشگاهی دامپزشکی
سال انتشار: 1388
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 861
نسخه کامل این مقاله ارائه نشده است و در دسترس نمی باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
VETLAB01_386
تاریخ نمایه سازی: 24 شهریور 1398
چکیده مقاله:
هدف: E2F7 و E2F8 دو عضو تازه شناخته شده خانواده فاکتورهای نسخه برداری E2F هستند که نسخه برداری از ژن های دخیل در پیشرفت چرخه سلولی را مهار می کنند. جالب توجه است که این دو پروتئین ساختار مشابهی دارند که آن ها را از دیگر اعضا گروه متمایز می گرداند، شامل وجود 2 جایگاه اتصال به DNA و فقدان جایگاه اتصال به پروتئین DP. در این پژوهش ، ثابت کردیم که این دو به هم متصل شده و به صورت هترودایمر عمل می کنند. همچنین با ایجاد موتانت های گوناگون از هر 2 پروتئین نشان دادیم که جایگاه اتصال آن ها به هم در c-terminus پروتئین ها می باشد. مواد و روش کار: Deletion mutations and Plasmid vectors: ژنهای E2F8/E2F7 و موتانت های آن ها به وسیله PCR تکثیر شد. سپس هضم آنزیمی شده و وارد پلاسمید دفسفریله شده pcDNA3 گردید و این پلاسمید جهت تکثیر با شوک حرارتی درون E.coli DH5a قرار گرفت و به شیوه Maxiprep تکثیر شد. Transfection: پس از تکثیر، E2F8/E2F7-pcDNA3 و موتانت های آن ها جهت تولید پروتئین با شیوه استاندارد کلسیم /کلراید وارد سلول های کلیوی جنین انسان (HEK293) شدند. -Coassay immunoprecipitation: بر اساس روش Maiti جهت ارزیابی اتصال پروتئین ها به هم انجام پذیرفت . Western blot : این آزمون با روش های استاندار جهت اثبات بیان پروتئین های transfect شده انجام پذیرفت . نتایج و بحث : از آن جایی که بر اساس پژوهش های پیشین ما، امکان ادامه حیات جنین های موش های فاقد ژن E2F8 وجود نداشت و همچنین E2F7 و E2F8 بر خلاف دیگر اعضا فاقد جایگاه اتصال به پروتیین DP جهت ایجاد هترودایمر برای اتصال به ژن های هدف می باشند و در ضمن بیان آن ها در چرخه سلولی متفاوت با دیگر اعضا خانواده E2Fو مربوط به مرحله S-G2 است ، منجر به آن شد که احتمال اتصال آن ها به هم (جهت جبران عدم اتصال به پروتئین DP) و تشکیل هترودایمر برای عمل روی ژن های هدف بررسی شود. در راستای این فرضیه توانستیم نشان دهیم که E2F8/E2F7 با یکدیگر هترودایمر تشکیل می دهند و علاوه بر آن با استفاده از موتانت های ساخته شده ثابت کردیم که این جایگاه اتصال در انتهاc-terminus هر دو پروتئین ( E2F7: میان اسید آمینه های 904-526 و E2F8: میان اسید آمینه های( 726-593 )قرار دارد. نقش محوری دیگر وجود توامان مجموعه E2F7 و E2F8 در پیشگیری از آپوپتوزاست که در پژوهش دیگر ما نشان داده شد. این نقش به همراه نقش این دو پروتئین در مهار پیشرفت چرخه سلولی ، جایگاه مهم E2F7 و E2F8 و کمپلکس آن ها را در کنترل چرخه سلولی نشان می دهد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
مهربد خانی زاده
گروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی ، دانشگاه اوترخت ، اوترخت ، هلند
شوسیل پندیت
گروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی ، دانشگاه اوترخت ، اوترخت ، هلند
آلن دبروین
گروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی ، دانشگاه اوترخت ، اوترخت ، هلند