تشخیص ، جداسازی مولکولی و مقاومت آنتی بیوتیکی سرووارهای جهانی سالمونلا: سالمونلا انتریتیدیس ، سالمونلا تیفی موریوم درگیر در عفونت سالمونلایی گاوها و گوسفندان در یک فارم اطراف تهران
محل انتشار: اولین کنگره ملی علوم آزمایشگاهی دامپزشکی
سال انتشار: 1388
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 388
نسخه کامل این مقاله ارائه نشده است و در دسترس نمی باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
VETLAB01_307
تاریخ نمایه سازی: 24 شهریور 1398
چکیده مقاله:
هدف: سالمونلوز یکی از بیماری های زئونوز مهم در سراسر جهان است که موجب مسمومیت غذایی انسان از طریق محصولات غذایی آلوده به ویژه صنایع طیور،گاو خوک است . سالمونلا با بیش از 2500 سروار متفاوت از مشکلات بهداشت جهانی محسوب می شود. مطالعات گسترده ای بر روی جنبه های مختلف سالمونلوز از جمله شیوع درمان و کنترل آن در سراسر جهان انجام شده است . هدف این مطالعه تشخیص و جداسازی مولکولی و مقاومت آنتی بیوتیکی سرووارهای جهانی سالمونلا (سالمونلا انتریتیدیس ، سالمونلا تیفی موریوم) با استفاده از روش های باکتریولوژی، سرولوژی و PCR و Multiplex PCR در یک درگیری سالمونلوز در یک فارم در اطراف تهران بوده است . مواد و روش کار: نمونه گیری از فارم مورد نظر از بافت های مختلف کبد، روده، ریه ، مغز استخوان و مدفوع انجام شد. نمونه ها با استفاده از تست های باکتریولوژی روتین مانند کشت بر محیط های سلنیت F ، مک کانکی ، TSI، اوره، سیمون سیترات و غیره بررسی شدند. نمونه ها با تست های سرولوژی بر اساس پروتکل موجود و روش های مولکولی PCR و Multiplex PCR مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج و بحث : سروارهای سالمونلا از 8 گوساله و 3 بره و یک جنین سقط شده گاو جدا شدند. سالمونلا انتریتیدیس شیوع بیشتری در مقایسه با سالمونلا تیفی موریوم دارد. موارد آلودگی همزمان دو سروار نیز گزارش شد. همه نمونه ها به استرپتومایسین ، لینکوسپکتین ، انروفلوکساسین و تری متوپریم حساس و نسبت به داکسی سایکلین و اریترومایسین مقاوم اند.
کلیدواژه ها:
سالمونلا ، انتریتیدیس ، تیفی موریوم ، PCR ، Multiplex PCR ، مقاومت آنتی بیوتیکی ، باکتریولوژی ، سرولوژی
نویسندگان
فرشته قاضی سعیدی
دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران
ناهید اطیابی
دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران
تقی صالحی زهرایی
دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران
مریم هاشمیان
دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران