اثر کشت نشاء و هیدروپرایمینگ بذر در کشت دوم ذرت

این پروژه به منظور صرفه جویی در مصرف آب، ایجاد مزرعه با سبز مطلوب و زمان رسیدن کوتاهتر انجام شد. طرح به صورت اسپلیت پلات فاکتوریل در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی در ایستگاه ماهیدشت، کرمانشاه در سال زراعی 1396 اجرا شد. ازاینرو سه روش کاشت (کشت مستقیم بذر، بذر هیدروپرایم شده و نشاء ذرت) و دو هیبرید سینگل کراس 704 و 260 بصورت فاکتوریل در پلاتهای فرعی و چهار تاریخ کاشت 10) تیر، 20 تیر، یک مرداد و 10 مرداد) در پلات اصلی ارزیابی شدند. نتایج نشان داد که اثر فاکتور رقم و تاریخ کاشت برای صفات اندازه گیری شده در سطح احتمال یک و پنج درصد معنیدار بودند. متوسط عملکرد دانه ذرت در تاریخ کاشت اول (4/10) با 9/572 تن در هکتار و از سایر تاریخ کاشتها بیشتر بود. کشت نشایی با توجه به زودرسی و ایجاد شرایط محیطی مناسب از نظر عملکرد و زودرسی برتری داشت، و با عملکرد دانه 8/666 تن در هکتار در مقایسه با روش کاشت هیدروپرایمینگ بذر با 8/088 تن و روش کشت مستقیم بذر با 7/099 تن در هکتار برتر و از نظر زودرسی و کاهش رطوبت دانه نیز برتر بود.

کلیدواژه ها:

فصل رشد ، رسیدگی فیزیولوژیکی ، رطوبت دانه ، عملکرد دانه