بررسی شیوه ساخت و تزیین ظروف دارویی در گستره ایران بزرگ

آثار تولیدی صنعت سفالگری با پیاده کردن شیوه های گوناگون ساخت و تزیین، ابداعات و استمرار آن طی قرون متمادی، تبدیل به سندی در بررسی هنر، سیر تحول جوامع بشری، تداوم شیوه های علمی و نفوذ فرهنگی و صنعتی در جوامع همسایه شده است. با پیشرفت این صنعت، هنرمندان سفالگر با توجه به نیاز جامعه، در جهت رفع احتیاج طبقه های مختلف جامعه و اقناع اشتیاق بازار قدم برداشتند. از جمله این ظروف، ظروف دارویی با بدنه ای استوانه ای هستند که به صورت گسترده مورد استفاده قرار می گرفته اند. ایران از جمله کشورهایی است که با توجه به آثار بدست آمده، تولید کننده این گونه سفالینه بوده و در گسترش آن به مناطق اطراف نقشی بسزا داشته است. روش تحقیق در این مقاله از نوع توصیفی، تحلیلی و جمع آوری اطلاعات به شیوه کتابخانه ای و نیز آثار به نمایش در آمده در سایت موزه ها است و بر اساس آن، مضمون و محتوای نقوش بر اساس مراکز ساخت و نیز شیوه ساخت آثار در گستره ایران بزرگ، مورد بررسی و مطالعه قرار گرفته است. از این ظروف به تعداد بسیار اندکی نسبت به دیگر ظروف رایج مانند بشقاب و کاسه به دست ما رسیده اند. هرچند بر اساس بررسی های باستان شناسی بیشتر از آنچه تعداد باقی مانده از آنها گواهی می دهند، رایج بوده و در پهنه گسترده ای از ایران و کشورهای همسایه استفاده می شدند و نفوذی چشمگیر در تقابل با قاره اروپا داشته اند

کلیدواژه ها:

سفالگری ، ظروف دارویی ، تزیین ، ساخت