بررسی عوامل موثر بر گرایش کارگران مجتمع بندری امام خمینی(ره) به مواد مخدر و روان گردان

پدیده ی اعتیاد به دلیل ماهیت تخریب کننده ای که دارد سلامت روانی و اجتماعی جامعه را به مخاطره می اندازد و همواره یک مسئله ی اجتماعی نگران کننده است، به همین علت می توان به اهمیت موضوع گرایش کارگران در محیط های کاری به مواد مخدر و روان گردان و آثار و تبعات آن برای فرد، جامعه و صنعت اشاره نمود. پژوهش حاضر به روش پیمایشی و با ابزار پرسشنامه؛ عوامل موثر بر گرایش کارگران منطقه ویژه اقتصادی مجتمع بندری امام خمینی(ره) به مواد مخدر و روان گردان را در ارتباط با متغیر های فرسودگی شغلی، استرس شغلی و احساس محرومیت نسبی با انتخاب جامعه آماری شامل 242 تن از کارگران این مجتمع مورد بررسی قرار داده است. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS16 در معرض ارزیابی های توصیفی و تحلیلی قرار گرفته اند و یافته های پژوهش حاکی از آن است که فرسودگی شغلی و احساس محرومیت نسبی دارای رابطه ای مثبت، معنادار و مستقیم با گرایش کارگران این مجتمع به مواد مخدر و روان گردان می باشد که فرضیه پژوهش را مورد تایید قرار می دهد. از سوی دیگر بین متغیر استرس شغلی و گرایش به مواد مخدر و روان گردان رابطه ی معناداری یافت نشد. همچنین یافته ها نشان می دهد پیروی از یک الگوی معاشرت افتراقی خاص در خرده فرهنگ کارگری و نیز شرایط خاص کاری در مناطق ویژه صنعتی و اقتصادی از عوامل تسهیلگر گرایش کارگران به مواد مخدر و روان گردان می باشد.

کلیدواژه ها:

اعتیاد ، فرسودگی شغلی ، استرس شغلی ، احساس محرومیت نسبی