جرم بغی از منظر فقه و قانون مجازات اسلامی

قانونگذار ایران در قانون مجازات اسلامی 1392، قیام مسلحانه علیه حکومت و اساس نظام جمهوری اسلامی ایران را در ردیف جرایم حدی و تحت عنوان بغی جرمانگاری نموده و طی مواد 287 و 288 برای آن مجازات اعدام و تحت شرایطی حبس تعزیری پیش بینی کرده است. این اقدام قانونگذار در حدی تلقی کردن این جرم از یک سو و پیشبینی مجازات اعدام برای آن از سویی دیگر، ماهیت و احکام این جرم را با چالش جدی مواجه ساخته است. مقاله حاضر با هدف تبیین ماهیت اینجرم از نظر حدی یا تعزیری بودن، عمومی یا سیاسی بودن، مطلق یا مقیدبودن، سازمان یافته بودن یا نبودن و همچنین میزان انطباق یا عدم انطباق احکام آن با معیارها و موازین فقهی به مطالعه تطبیقی آن در فقه امامیه و حقوق ایران پرداخته است.

کلیدواژه ها:

بغی ، محاربه ، قیام مسلحانه ، نظام جمهوری اسلامی ایران ، فقه امامیه ، حقوق جزا.