بررسی و مقایسه ی رابطه متقابل جهان نگری و صنایع بدیعی در اشعار سهراب سپهری و محمدرضا شفیعی کدکنی با استفاده از نظریه ساختارگرایی تکوینی لوسین گلدمن

با مطالعه و برر سی آثاری که پیرامون نقد ادبی نگا شته شده اند، میتوان دو رویکرد عمده را از یکدیگر متمایز کرد:در رویکرد اول، اثر و متن ادبی، تنها انعکاس دهنده ی ذهنیت مولف خویش دانسته شده و متن، تابعی از عواملتعیین کننده ی بیرونی است رویکرد دوم اما بر خلاف رویکرد اول، محوریت را به متن و اثر ادبی میدهد و ادبیات را تنها یک مساله ی زبانی میداندر با این وجود، برخی از صاحب نظران مانند آلبر کامو و لوسین گلدمن در ادبیات غربی و صایب تبریزی و دکتر شفیعی کدکنی در ادب فارسی، اعتقادی به جدایی لفظ )متن( و محتوا )درون مایه( ندارند این گروه برآنند که زبان و اندیشه دو روی یک سکه اند و نمیتوان آنها را جدای از هم انگاشت در مقاله ی حاضر با استفاده از نظریه ی ساختارگرایی تکوینی لوسینگلدمن، متفکر و جامعه شناس مجارستانی، رابطه ی متقابل صتتنایب بدیعی )به عنوان یکی از عناصر لفظی متن( در شعر سهراب سپهری و محمدرضا شفیعی کدکنی با جهان نگری )درونمایه های فکری( آنها مورد بررسی و مقایسه قرار گرفت شیوه ی پژوهش، تحلیل محتوا بر اساس مطالعات کتابخانه ای و هدف اصلی مقاله نشان دادن میزان تاثیر متقابل زبان و معنا در شعر این دو شاعر معا صراست

کلیدواژه ها:

سهراب سپهری ، محمدرضا شفیعی کدکنی ، ساختارگرایی تکوینی ، صنایب بدیعی ، جهان نگری