بررسی نحوه دلالت مبانی فلسفی پست مدرنیته در برنامه ریزی درسی پست مدرن

پست مدرنیته به مثابه واکنشی عصیان گرانه در برابر مدرنیته، در عین حال که مبتنی بر عوامل معرفتی و غیرمعرفتی نتیجه بسط، توسعه و تعمیق بنیانهای نیست انگارانه مدرنیته به شمار میرود، در نهایت در پارهای ابعاد بنیادین نظیر عقلانیت، خردباوری و مبناگروی معرفت شناختی، به نفی و انکار الگوهای مدرن انجامید. اغلب متفکران برجسته پست مدرن نظیر فوکو، دریدا و لیوتار هم افق با نظرگاه نیچه در نفی حقیقت و زمینه مندی معرفت و درجهت تمرکز زدایی از سوژه دکارتی، از پذیرش هرگونه بنیان ثابت فیصله بخش و اقتدار عینی در تحر6ی حقیقت استنکاف ورزیدند. این مقاله به بررسی نحوه اثرگذاری این مبانی فلسفی در برنامهریزی درسی مطلوب اندیشمندان و مربیان پست مدرن میپردازد.

کلیدواژه ها:

مدرنیته ، پست مدرنیته ، برنامه درسی ، کثرت باوری ، نفی حقیقت.