دینامیک زمین، افقهای نو در علوم مهندسی

مهمترین اثر افزایش عمق زمین عبارت از، تراکم و تخریب لایه های ساختاری ماده، آزاد شدن انرژی ساختاری آنها در یک فشار و عمق معین. بدین ترتیب متناسب با افزایش فشار و تخریب ساختارهای ماده می توان نه حالت برای ماده در درون زمین در نظر گرفت جامد، مایع، گاز، مولکولی، اتمی، هسته ای، پلاسما، چگال پروتونی – نوترونی و چگال نوترونی در نتیجه، زمین متناسب با افزایش عمق و فشار، دارای 11 لایه زمین ساختی و چهار ناپیوستگی است که هر کدام ویژگیهای خاص و منحصر به فردی دارند. با این توضیحات و بر اساس شواهد و مطالعات، دو ناحیه فرورانش و فرارفت زمین ساختی در درون زمین وجود دارند که در طی آن، مواد و انرژی به طور مداوم با تخریب لایه به لایه ساختارهای ماده به اعماق زمین فرومی روند و با تشکیل لایه به لایه ساختارهای ماده مجددا به پوسته زمین برمی گردند به این دلیل، ناحیه فرارفت زمین در حقیقت، بخشی از ساختار بیگ بنگ است که در آن، ساختارهای ماده به طور مداوم در انرژی، دما و فشار مناسب شکل می گیرند. در نتیجه، حاصل چرخه فرورانش – فرارفت ماده در درون زمین شکل گیری یک واحد زمین ساخت است که در مقیاس زمانی زمین شناسی بین این دو ناحیه در چرخش است مرکزاین بخش چرخان زمین در عمق km2000 زمین در مرز دو گوشته است که در آن، جهت حرکت لایه های بالاتر، از ناحیه فرارفت به ناحیه فرورانش است. این واحد زمین ساخت کلید پاسخگویی به تمام مسایل زمین شناسی و فضاست. این دیدگاه، افق های جدیدی را در علوم به خصوص علوم مهندسی (معدن، شیمی، نفت، مواد، محیط زیست، منابع طبیعی ، عمران، شهرسازی و هوا فضا و ......) می گشاید که می تواند این علوم و فناوری های مربوطه را به طور چشمگیری توسعه دهد..

کلیدواژه ها:

ساختار زمین ، لایه های زمین ساختی ، واحد زمین ساختی ، نواحی کم فشار و پرفشار زمین ، فرونشست و فرارفت زمین ، ساختار ماده