واکنش لنفوسیتهای در آلودگی با بروسلا آبورتوس در گاو

بروسلا آبورتوس از جمله باکتریهای داخل سلولی اختیاری است که می تواند در داخل سلول های فاگوسیت کننده تک هسته ای((MØ در عقده های لنفاوی ،پستان اندامهای تناسلی زنده بماند تکثیر یابد، بدین شکل پادتن ها نمی توانند بر آن ها اثر کنند در نتیجه بطور معمول درمان بیماری در گاو ناموفق است هدف از این مطالعه تحلیل وبررسی ایمنی سلولی مولکولی فعل انفعالات بین لنفوسیتهای MØ در آلودگی با بروسلا آبورتوس به کمک تکنولوژیهای اخیر در گاو است دراین موارد بوسیله فاکتورهای گوناگونی که توسط زیرمجموعه های لنفوسیتT تولید می شود MØ ها فعال شده MØ های آلوده نیز کشته پاکسازی می شوند بقایای سلول های آلوده هم توسط MØ فعال شده فاگوسیت می شود این روند بیشترین کارایی تاثیر را در پاتوژن های داخل سلولی دارد. در این موارد فعالیت مدیاتوری MØ باعث تحریک نگهداری لنفوسیت های تا مدت زیادی میشود سه فاکتور مهم در رابطه با پیشرفت ایمنی در پاتوژنهای داخل سلولی از اهمیت خاصی برخوردارند این سه فاکتور شامل لنفوسیت های helper که تا حدی بطور دو جانبه تولید هر یک از مدیاتورهای سلولی آنتی بادی را تنظیم می کند انواع مختلف لنفوسیتهای که قابلیت از بین بردن MØ آلوده شده با پاتوژنهای داخل سلولی را دارند سیتوکین که یا خاصیت واسطه ای دارند ویا واکنشها را تنظیم می کنند اخیرا با توسعه مونو کلونال آنتی بادیها کلون کردن مولکولی (Molecular cloning) وPCR در جداسازی تشخیص ژنهای کد کننده این سیتوکینها در گاو اطلاعات فراوانی راجع به ایمنیت در بروسلوز بدست آمده است. اطلاعات بدست آمده در مطالعات اخیر در گاوهای مقاوم شده با پادتن این فعالیت هماهنگ بین MØ آلوده نشده لنفوسیتهای T، کشته شدن MØ آلوده به بروسلوز توسط آنتی ژنهای مخصوص توسط لنفوسیتهای را تایید می کند