تنظیم گرهای ایمنی در درمان بیماریهای تنفسی اسب

تنظیم گر ایمنی یا تعدیل کننده پاسخ های زیست شناختی، ماده ای است که پاسخ های ایمنی را تقویت یا سرکوب می کند. محرک ایمنی ماده ای است که سلولهای سیستم ایمنی را فعال میکند آزاد شدن واسطه های ایمنی (سایتوکاین ها) در کمک به درمان اختلالات ناشی از کمبود ایمنی، عفونتهای مزمن یا سرطا ها را تشویق می کند. بنابراین استفاده از تنظیم گر های ایمنی در جهت فعال سازی ایمنی بدن برای پیشگیری از بیماری ،کاستن شدت بیماری یا درمان زودهنگام بیماریهای تنفسی قبل از ایجاد صدمات شدید سلولی یک اقدام منطقی می باشد. انتخاب یک تنظیم گر ایمنی خاص، باید بر اساس اطلاعات موجود ازمکانیسم عمل اثر آن باشد، که توسط ارزیابی های ایمونولوژیک کارآزمایی های بالینی بدست می آید. افزون بر این، یک تنظیم گر باید از سلامت قابل قبولی نیز برخوردار باشد، بدین صورت که تحریک پاسخ ایمنی باید بدون ایجاد التهاب آسیب بافتی انجام گیرد.در موارد مزمن یا پیشرفته، امکان دارد التهاب شدید بر اثرات مطلوب تنظیم گرهای ایمنی غلبه کند، بنابراین بهترین نتیجه بالینی زمانی حاصل می شود که این مواد در مراحل آغازین بیماری یا برای پیشگیری استفاده شوند. تنظیم گرهایی که در درمان بیماریهای تنفسی اسب استفاده می گردد شامل عصاره های باکتریایی (پروپیونی باکتریوم آکنس مایکو باکتریوم ها)، فرآورده های ویروسی پاراپاکس ویروس گوسفندی) فرآورده های سرمی( سرم بزی) سایتوکاین ها انترفرون آلفادوآ )و در نهایت ترکیبات صناعی نظیر لوامیزول می باشد.مقاله حاضر به معرفی دارو های مذکور نحوه مصرف آنها در بیماری های تنفسی اسب پرداخته است.

کلیدواژه ها:

تنظیم گر ایمنی بیماری تنفسی ، اسب