مقایسه رفتار درد فرمالینی در موشهای سوری ماده نرمال اوواریکتومی شده

درد یکی از مهمترین تظاهرات بالینی اکثر بیماریها می باشد. با وجود پیشرفتهای زیاد، درمان درد اختلالات همراه آن از چالشهای پیش روی پزشکان محققان است. نشان داده اند که ایجاد اوواریکتومی (برداشت تخمدانها) در حیوانات به صورت تجربی یایسگی در انسان، به علت تغییرات پاتوفیزیولوژیکی در بافت ها تغییر تعداد گیرنده ها، اثر داروها بر روی اندامها گیرنده ها را تغییر میدهد.همچنین کاهش سطح استروژن گزارش شده است. بنابراین بررسی این موضوع که وجود توام این دو بیماری در یک شخص میتواند تداخلی داشته باشد یا نه مهم است. هدف از این مطالعه، مقایسه رفتار درد فرمالینی در حیوانات نرمال اوواریکتومی شده می باشد. در این مطالعه تجربی از تعداد 30 سر موش سوری ماده نژاد NMRI که به صورت تصادفی به گروه تقسیم شدند، استفاده شد. به طوری که یک گروه نرمال، یک گروه جراحی شده بدون برداشت تخمدان (شم) یک گروه جراحی شده همراه با برداشت تخمدان (اوواریکتومی) بود. رفتار درد در حیوانات نرمال بیست هشت روز بعد از جراحی در دو گروه شم اوواریکتومی ارزیابی شد. برای ایجاد رفتار درد، فرمالین درصد با حجم 20 میکرولیتر به صورت کف پایی تزریق مدت زمان لیسیدن گاز گرفتن پنجه پای تزریق شده، در فواصل زمانی دقیقه ای به مدت یک ساعت ثبت شد. نتایج نشان داد که تزریق کف پایی فرمالین یک رفتار درد دو مرحله ای p> 0/05) (مرحله اول: 0-5 مرحله دوم: 15-45 دقیقه پس از تزریق) ایجاد می کند. اوواریکتومی باعث کاهش معنی دار(p> 0/05) پاسخ درد مرحله اول (درد نوروژنیک) دوم (درد التهابی) شد. بر اساس نتایج چنین می توان پیشنهاد کرد که استروژن اثر کاهش دهنده درد التهاب ایجاد می کند.

کلیدواژه ها:

استروژن ، اوواریکتومی ، درد ، فرمالین ، موش سوری