بررسی اثر بخشی گروه درمانی مبتنی بر نظریه انتخاب بر شادکامی دختران نوجوان

این پژوهش به بررسی اثربخشی گروه درمانی مبتنی بر نظریه انتخاب بر شادکامی دختران نوجوان می پردازد. پژوهش حاضر،نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون-پس آزمون با استفاده از یک گروه آزمایش و یک گروه گواه بود. جامعه آماری، شامل تمامیدانش آموزان دختر سال دهم ناحیه 4 آموزش و پرورش شهر مشهد در سال 1395 بود؛ که در پرسشنامه سلامت روان، یکنمره انحراف معیار بالاتر از میانگین دریافت کرده بودند. از این جامعه 40 دانش آموز به شیوه نمونه گیری هدفمند انتخاب و بهشیوه جایگزینی تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه هرگروه 20 نفر گماشته شدند. ابزار پژوهش، پرسشنامه شادکامیآکسفورد (1989) بود. گروه آزمایش، گروه درمانی مبتنی بر نظریه انتخاب را در 8 جلسه 90 دقیقه ای و هفته ای یک باردریافت کرد. نتایج نشان داد ، گروه درمانی مبتنی بر نظریه انتخاب بر مولفه های رضایت از زندگی و خود کارآمدیشادکامی دختر ان نوجوان موثر و بر مولفه های دیگر شادکامی موثر نبوده است. از آنجا که این مداخله منجر به ارتقاء روابط،آگاهی از مسیولیت و واقعیت می شود؛ می توان به عنوان مداخله ای موثر در شادکامی نوجوانان استفاده کرد.

کلیدواژه ها:

گروه درمانی ، نظریه انتخاب ، شادکامی ، دختران ، نوجوان