اولویت بندی معضلات حاشیه نشینی در محله باباییان کلان شهر زاهدان

پدیده حاشیه نشینی پدیده ای شهری است که با توجه به رشد شهرنشینی بی رویه در جهان، ایران و وجود مهاجرت های روستا- شهری شکل گرفته و گسترش یافته است. در حال حاضر زاهدان با پدیده حاشیه نشینی و اسکان غیررسمی مواجه می باشد که به نظر می رسد جریان سریع حاشیه نشینی در شکل گیری سکونتگاه های غیررسمی آن موثر بوده است. باباییان از جمله مواردی است که تمامی ابعاد مسیله ی اسکان غیررسمی را به خوبی نشان می دهد. هدف اصلی این تحقیق، اولویت بندی معضلات حاشیه نشینی در محله باباییان کلان شهر زاهدان می باشد. بنابراین، در تحقیق حاضر، سعی شده با توجه به موضوع تحقیق از روش توصیفی و تحلیلی استفاده شود. تعداد 370 پرسشنامه ی تهیه شده برای جامعه ی 9696 خانواری محله باباییان در بین سرپرستان خانوارهای مذکور توزیع گردید و سپس با استفاده از SPSS به تجزیه و تحلیل مواد گردآوری شده پرداخته شود. با توجه به نتایج و یافته های تحقیق، حاشیه نشینان در محله باباییان، دارای ویژگی های فردی و اجتماعی خاصی هستند که نشان از وضعیت نامناسب زندگی آنها دارد. به نظر می رسد که حل معضل حاشیه نشینی در این محله که قدیمی ترین محله حاشیه نشین می باشد، نیازمند توجه بیشتر مسیولین به این ناحیه می باشد. با توجه به نقش حایز اهمیت شهرداری در افزایش رضایت اجتماعی شهروندان و ایجاد نشاط شهری و کاهش شکاف نسل ها، باید با مدیریت هدفمند و یک برنامه میان مدت بسیاری از موانع این شهری را حذف نمود و تصویری زیبا و مناسب از شهر ارایه نمود.

کلیدواژه ها:

حاشیه نشینی ، معضلات ، زاهدان ، محله باباییان