تبیین سیاست های ضد هژمونیک چین و روسیه در قبال آمریکا در منطقه اوراسیا

ایالات متحده آمریکا در طول تاریخ خود همواره با تکیه بر گزاره های واقع گرایانه خواهان ایجاد نظام تک قطبی مبتنی بر هژمونی آمریکایی بوده که بر اساس دو محور یک جانبه گرایی و مداخله گرایی قوام می یابد. این مهم در اندیشه نظم نوین آمریکایی که پیوسته به عنوان دال مرکزی اهداف تمامی روسای جمهور آمریکا پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی تا امروز قرارداشته مورد تاکید بوده است. و این اساس سیاست نفوذ در مناطق راهبردی قدرت های رقیب از مهم ترین اهداف سیاسی خارجی آمریکا در این دوران بود که از مهم ترین این مناطق اوراسیا است. روسیه و چین دو کشور اوراسیایی در بیش از دو دهه اخیر توان مندی های خود را در این منطقه در راستای ایجاد اتحاد استراتژیک و جلوگیری از مداخله قدرت خارجی در امور منطقه به کار گرفته اند. یافته ها نشان می دهد که دو کشور خواهان باز توزیع قدرت در نظام بین المللی بوده و حاضر به پیروی از اصول رهبری آمریکا در مناسبات منطقه ای و جهانی به خصوص در اوراسیا نیستند. قدرت یابی روسیه و چین در عرصه های مختلف و تاثیر گذاری آنان بر نظام بین الملل و پیرو آن تقابل با هژمون گرایی آمریکا منجر به طرح این سوال شده است که روسیه و چین در اوراسیا چگونه و با چه ابزارهایی با سیاست های یک جانبه گرایی هژمون به مقابله پرداخته و آیا محور اتحاد دو کشور در برابر هژمونی امکان پذیر خواهد بود فرضیه مقاله این است که سیاست های روسیه و چین در قبال آمریکا در اوراسیا، به ترتیب در بعد موازنه سخت و موازنه نرم قوام یافته و با توجه به منافع نسبی هر کدام در حوزه های ژیوپلیتیکی، سیاسی، امنیتی، فرهنگی و اقتصادی نتوانسته مسیر یک نواختی را سپری کند.

کلیدواژه ها:

هژمون ، نظم نوین جهانی ، موازنه سخت و نرم ، روسیه ، ایالات متحده آمریکا