اثرات مواد فرار حاصل از گونه های Trichoderma بر روی قارچ Biscogniauxia mediterranea عامل بیماری ذغالی بلوط در شرایط این ویترو

بیماری ذغالی بلوط ناشی از قارچ فرصت طلب Biscogniauxia mediterranea یکی از بیماری های مهم در حال گسترش درختان بلوط در جنگل های زاگرس و شمال کشور است. این بیماری در چند سال اخیر خسارت زیادی به درختان بلوط وارد کرده است ولی هنوز تحقیقی درباره کنترل و مدیریت این بیماری حتی در شرایط آزمایشگاه ارایه نشده است. بنابراین هدف از این بررسی امکان کنترل بیولوژیک قارچ عامل بیماری ذغالی بلوط در شرایط آزمایشگاه می باشد. به همین منظور اثر گازهای فرار سه گونه ی T. atroviride ، Trichoderma viride و T. koningii بر قارچ بیمارگر B. mediterranea در قالب طرح پایه کاملا تصادفی با پنج تکرار مورد آزمایش قرار گرفت. نتایج حاصل نشان داد که وجود هر سه گونه قارچ تریکودرما باعث کاهش و کنترل رشد و گسترش میسلیوم قارچ عامل بیماری در سطح پتری گردید، به طوری که میزان مهارکنندگی هر سه گونه تریکودرما اختلاف معنی داری با یکدیگر نداشتند اما با میزان رشد میسلیوم در تیمار شاهد اختلاف معنی داری داشتند. نتایج این تحقیق نشان داد که امکان به کارگیری این گونه های تریکودرما برای کنترل بیولوژیک قارچ عامل بیماری ذغالی بلوط در عرصه جنگل قابل بحث خواهد بود و برای بررسی میدانی آن لازم است در عرصه جنگلی نیز مورد بررسی قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

کنترل بیولوژیک ، Trichoderma ، Biscogniauxia mediterranea ، ذغالی بلوط ، بلند مازو