بررسی پیشینه عفاف و حجاب در اسلام، مسیحیت و یهود

حجاب و عفاف، از جمله مسایلی است که در همه ادیان به آن توجه ویژه ای شده است و مانند سایر آداب و رسوم در گذرگاهزمان همواره دچار تغییر و تحولاتی بوده و به عبارتی سیر تکاملی را پیموده است. ریشه یابی حجاب در طی تاریخ، نشان میدهد که نخستین انسانهای روی زمین نیز حجاب را باور داشته و به این منظور از شاخ و برگ درختان برای پوشاندن بدن خوداستفاده می کرده اند. پژوهش ها نشان می دهد که زنان ایران زمین، از زمان مادها که نخستین ساکنان این دیار و پیرو دینزرتشت بودند، دارای حجاب کاملی، شامل پیراهن بلند چی ندار، شلوار تا مچ پا و چادر و شنلی بلند بر روی لباس ها بوده اند؛بدون تردید مبنای حجاب در شریعت یهود، آیات تورات بود که بر حجاب تاکید می کرد. کاربرد واژه چادر و برقع که بهمعنای روپوش صورت است، در آن آیات، کیفیت پوشش زنان یهودی را نشان می دهد. مسیحیت، برای از بین بردن زمینههرگونه تحریک و تهییج، زنان را به صورت شدیدتری به رعایت کامل پوشش و دوری از هرگونه آرایش و تزیین فراخواند. برابرمتون تاریخی، چادر و روبند، برای همگان حتی برای خاتون های اشراف ضروری بود و در اعیاد نیز کسی آن را کنار نمی گذاشتو در نهایت در دین اسلام حجاب یکی از شعایر بارز اسلام، موضوعی جالب توجه و مورد مناقشه بین اصحاب فکر، عالمان دینیو همچنین شهروندان جامعه دینی قرار گرفته است. در این پژوهش سعی بر آن بود تا ضمن بیان پیشینه مسیله حجاب وعفاف، آن را از منظر ادیان اسلام، یهود و مسیح بررسی کند و در نهایت به این نکته دست یابد که حجاب و عفاف اسلامیکامل ترین، میانه ترین و همچنین بهترین نوع حجاب است.

کلیدواژه ها:

حجاب ، عفاف ، اسلام ، یهود ، مسیحیت