نگاهی اجمالی بر جلوه های حجاب و عفاف

حجاب به معنای پوشش است و در قرآن کریم هفت بار مطرح شده است. قرآن حجاب را موجب حفظ ارزش زن و مانع جلوهگری او در میان نامحرمان میداند. حجاب موجب صیانت زن از گزند نااهلان و عامل امنیت زن در جامعه است. یکی از فلسفههای حجاب در فرهنگ اسلام مزین شدن زن به زینت تقوا و عفاف است. همچنین عفاف به معنای پرهیزگاری، خویشتن داری ونگهداشتن نفس از از فزون خواهی و حرام است که در قرآن چهار بار به کار رفته است. در نهج البلاغه امام علی (ع) بحث حجابو عفاف در خطبه های امام بیشتر در موضوعات تقوا استنباط می شود و در سایر موارد تحت موضوعات پاکدامنی و مبارزه باهوای نفس قابل دریافت است. در قرآن مساله عفاف در آیه اول سوره نور بازتاب ویژه ای دارد و آیه پنج سوره مومنون عفاف رااز خصلت های برجسته مومنان می داند. هدف از رعایت عفاف در جامعه اسلامی از یک طرف، نشاندهنده میزان اعتقاداتدرونی افراد جامعه است و از طرف دیگر، نشان دهنده اهمیت ارزش حجاب و عفاف در جامعه است. به طور کلی؛ در یک تقسیمبندی عفاف به عفت در کردار، عفت در نگاه، عفت در پوشش، عفت در اظهار زینت، عفت در معاشرت، عفت در گفتار و عفت دراندیشه، تقسیم می شود که متناسب با موضوع، آیات قرآن و احادیث و خطبه امام علی(ع) تاملبرانگیز است. در این مقاله برایتبیین جلوه هایی از موضوع حجاب و عفاف، از روش توصیفی مبتنی بر تحقیقات موردی استفاده شد و اطلاعات از منابعکتابخانه ای جمع آوری شد.

کلیدواژه ها:

حجاب ، عفاف ، خضوع در کلام ، دامنه عفاف در قرآن ، جلوه های حجاب و عفاف در نهج البلاغه