نوآوری در معماری مساجد در دوره ایلخانی باتکیه برشیوه های بکار رفته در مسجدبابا عبدالله نایین

تا یک قرن پیش به ندرت به معماری دوره ایلخانی توجه می شد و ویژگی ها وشاخص های معماری این دوره کمتر مورد مطالعه قرار گرفته بود . در این دوره علی رغم ویرانی هایی که به بار آمد و بسیاری از آثار ارزشمند این مرز بوم ازبین رفت ، اما باعث نشد تا فرهنگ اصیل ایرانی - اسلامی ازبین برود . پس از استقرار حاکمان ایلخانی همانند هردوره ای ساخت مراکز سیاسی ،اداری ،مذهبی و.... از سرگرفته شد که با تغییرات و نوآوری هایی همراه بود در این میان ساخت مساجد که جزء جدانشدنی هر شهر و دیار اسلامی است از اهمیت ویژه ای برخوردار بود، لذا معماران ایرانی دراین دوره سعی کرده اند تا با بهره گیری از مهارت معماران پیشین و ابداع فنون جدید مساجدی باشکوه ودرعین حال مانوس با فضای روحانیت و معنویت بسازند . دردوره ایلخانی تغییراتی در پلان ،شیوه ساخت وتزیین مساجد روی می دهد،که بعضا برای اولین بار ازاین دوره در معماری مساجد رایج می گردد . در این دوره تعداد زیادی مسجد، ازجمله مسجد ورامین ،مسجدکاج ،مرند،دشتی ساخته شد که از این میان مسجد مسجد بابا عبداالله نایین بخش کوچکی از خیل عظیم معماری این دوره را به تصویر می کشد ومی تواند در شناخت تغییرات و نوآوری موثر باشد .درپژوهش حاضرکه به روش توصیفی -تحلیلی وبه اعتبار بررسی های میدانی به انجام رسیده ،سبک معماری دوره ایلخانی ونیز مراتب توسعه وتکامل مسجد سازی دوره سلجوقی دراین دوره مورد بررسی و بحث قرارگرفته است .

کلیدواژه ها:

مساجددوره ایلخانی ، مسجد باباعبدالله نایین ، معماری اسلامی ، تحولات معماری