نحوه رسیدگی و آثار اعتراض به احکام قطعی

در نظام جمهوری اسلامی ایران که بر پایه حقوق اسلامی می باشد حکم قاضی قطعی و باید اجرا شود و راهی برای رد حکم وجود ندارد جز در مواردی که تجدید محاکمه و احیانا نقض حکم مشخص شده باشد بنابراین اصل قعطیت حکم صادره و عدم جواز تجدیدنظر است مگر در موارد خاصی که به صورت معدود امکان تجدیدنظر مشخص شده باشد قوانین مربوط به نحوه دادرسی هم که در حال حاضر موجود و تصویب گردیده است پایه استوار است یعنی اصل را قطعی بودن حکم قرار داده و موارد تجدیدنظر را به صورت استثنای بر این اصل می باشد هرچند قوانین مزبور به شکلی است که در عمل اکثر حک ها می توانند مورد تجدیدنظر قرار گیرند. طریق عادی شکایت شامل واخواهی و تجدیدنظر است و طریق فوق العاده شامل فرجام خواهی، اعتراض ثالث و اعاده دادرسی حکمی بر خلاف عدالت قطعی شده باشد و اعاده دادرسی طریقی محسوب گشته تا حکم خلاف حق نقض شده و امکان رسیدگی مجدد پرونده بوجود آید. اعاده دادرسی در حقوق ایران به این دلیل به عنوان طرق فوق العاده اعتراضی به آراء محاکم شناخته شده است که صرفا در خصوص آراء قعطتی یافته و در صورت تحقق جهات اعاده دادرسی قابل اعمال خواهد شد.

کلیدواژه ها:

اعتراض ، حکم قطعی ، حقوق ایران ، اعاده دادرسی