نشانه شناسی صورت و معنا در بازشوهای بناهای سنتی بافت قدیم بوشهر

نشانه شناسی نوعی دانش در جهت درک و دریافت پدیده های جهان است که از طریق خوانش وقرایت نشانه های موجود در هر پدیده، حاصل می شود. نشانه شناسی تمامی خوانش های برآمدهاز رمزگشایی، پدیده ها را در بر می گیرد (Johansen ,et al:2002:3). نشانه شناسی در جستجویمعنا از طریق کشف لایه های عمیق تر می باشد. (118 : Martin ringham.2000) نشانه شناسی یکی از روش های تحلیل متن است. رویکردهای دیگر شامل تحلیل بلاغی، گفتمانی و محتواییهستند. در تحلیل محتوایی از روش های کمی برای تحلیل محتوای متون استفاده می شود، اما نشانه شناسی به دنبال متون در حکم کلیتهای ساختمند و در جستجوی معناهای پنهان و ضمنیاست (Chandler 2009, 20). به قول هربرت رید همه آن چیزهایی که در هنر یافت می شود،ضرورتا به صورت ختم نمی شود (رید، 1731 . ص 22). معمارى مانند یک متن، در برابر مخاطبدنیایى از اندیشه ها و ارزش هاى طرح را، تداعى مى کند و واجد زبانى در پس پرده خویش بوده کهبا مخاطب به گفتگو مى نشیند. این بیان و برداشت از معمارى، از بدو تاریخ هنر تا قرن نوزدهم، بهصورت محاکات بوده، که حکایت هایی از صور مثالى، ایده هاى دینى، اقتباس از اساطیر و نمادها و تلمیح به طبیعت و عناصر طبیعى و تقدیس آنها را در برداشت.