نقش معلمان در پرورش خلاقیت دانش آموزان

یکی از اهداف مشترک نظامهای آموزشی در سراسر دنیا به رشد شخصیت خلاق مربوط میشود، شخصیتی که بتواند به آسانی خود را با جامعه امروزی که دستخوش تعغیرات سریعی است وفق دهد. مدرسه می تواند تفکر خلاق را پرورش دهد و افرادی کاوشگر، آفریننده، نوآور و مولد، تربیت کند. مدرسه نظام آموزشی و به عنوان مکانی که تعلیم و تربیت رسمی در آن جریان دارد، می تواند قدرت اندیشه و مهارت ذهنی دانش آموزان خود را چنان تقویت کند که به راحتی بتوانند برای دست یافتن به راه حل های مناسب و واقع بینانه، به خلق ایده های نو بپردازند، یا می تواند، با ارایه تکلیف و نیز عدم توجه به تفاوت های فردی و عدم شناخت یا بی توجهی به ویژگی های دانش آموزان، سبب شود که قدرت خلاقیت آنان به تدریج کاهش یابد. به طور کلی ساختار فکری کلاس زمانی می تواند موجب رشد خلاقیت دانش آموزان شود که نیروی تفکر و اندیشه را در آن ها تقویت کند. به این منظور، معلم باید مسایلی را در کلاس طرح کند که به تحقیق و تامل نیاز داشته باشند. و آنچه باعث وجود داشتن خلاقیت و به کار بردن آن در امور میباشد علاوه بر این که خود فرد (اعتماد به نفس او)، فضای مناسب و امکاناتی که مورد استفاده قرار میگیرد، معلم و یا در کل هر کس که عناوینی را به دیگران یاد میدهد و نقش آموزگار دارد مهمترین وظیفه را به عهده میگیرند.

کلیدواژه ها:

نظام آموزشی ، شخصیت ، خلاقیت ، مهارت ذهنی ، اعتماد بنفس