سرنوشت میراث مشترک بشریت در حقوق بین الملل

مفهوم میراث مشترک بشریت درباره ی مناطق و منابعی استعمال میشود که در جهت حفظ منافع جامعه بشری قابل بهره برداری می باشند. این مناطق و منابع عموما فراتر از محدوده صلاحیت ملی دولت ها قرار دارند. اما نگرانی مشترک مربوط به منابع و موضوعاتی همچون محیط زیست است که بیشتر تاکید بر حفظ و انتقال آن ها به نسل های آینده از طریق همکاری و اقدام جمعی دارد تا بهره برداری و تقسیم منافع. به علاوه، نگرانی مشترک نه تنها با موضوعات، مناطق و مشترکات جهانی بلکه با مناطق و موضوعات واقع در محدوده صلاحیت ملی دولت ها هم مرتبط است. اصل میراث مشترک بشریت و همچنین مفهوم نگرانی مشترک بشری از سوی دولت ها به رسمیت شناخته شده و تنها در زمینه چگونگی اجرای آن ها برخی کشورهای توسعه یافته نظرات متفاوتی دارند . به هرحال، اجرای حقوق و تعهدات مرتبط با این مفاهیم میتواند به عنوان اهرمی حقوقی در توسعه و تامین منافع جامعه بین المللی به ویژه دول در حال توسعه و همچنین تضمین منافع نسل های آینده نقش مهم و موثری ایفاء نماید.

کلیدواژه ها:

قطب جنوب و شمال ، زیست محیطی ، منابع و قلمرو مشترک