بررسی پایایی در یک سیستم پایدار شهری

حفاظت از محیط اطرافمان و حساس بودن در آنچه در محیط پیرامونی ما در کنش و واکنش است موضوع بسیار قابل تعمق و بحث انگیزی است که نسل امروز و نسل های بعد تواما در جهت گیری آن مسولیت های غیر قابل انکاری دارند . موضوعی که امروزه بر سر زبان هاست و زمان خیلی دوری نیست که معماران سراسر دنیا به آن می پردازند بحث معماری پایدار است . شیوه ای از معماری که هدفش سازگاری با طبیعت ، حفظ و صرفه جویی منابع طبیعی و در نهایت فراهم نمودن آسایش انسان و بهترین شرایط برای زندگی در حداکثر بازه زمانی است . البته هرچه محیط ما بزرگتر و جمعیت افزایش پیدا کند در این عصر ارتباطات و اطلاعات ، رویکردی مدیریتی در محیط زیست و توجه به امور شهروندی بسیار پررنگ تر می شود بگونه ای که بطور کاملا محسوسی در چند سال اخیر تشکل ها و سازمان های مختلف حداقل در پروژه آگاه سازی و آماری از طبیعت و مخاطرات در پیش روی آن مشارکت دارند و حداقل به این واقعیت پی برده اند که چنانچه در بهسازی محیط اطراف نمی توانیم خیلی سودمند باشیم به عملکردهای بی ضرر روی آوریم که خوشبختانه این موضوع در قانون 5 ساله توسعه کشور و در ماده 190 آن به صراحت تاکید شده است که کلیه دستگاه های اجرایی و موسسات و نهادهای غیر دولتی موظفند جهت کاهش اعتبارات هزینه های دولت ،اعمال سیاست های مصرف بهینه منابع پایه و محیط زیست را عهده دار شوند .