کاربرد ارگونومی در توان بخشی (همراه با بررسی اثر محیط و تجهیزات کمکی در زندگی افراد کم توان در مطالعات موردی)

بر اساس آمار سازمان بهداشت جهانی، 11 درصد از افراد جامعه دارای درجاتی از معلولیت هستند. از این جهت معلولیت پدیده اى اجتماعى بوده و دارای ابعاد مختلفی می باشد. افراد معلول علاوه بر ناتوانی های جسمی، فشارهای روحی زیادی را متحمل می شوند. توان بخشى پاسخى است به نیاز فرد و جامعه، نیازى که دربردارنده مفهوم بازگشت فرد به جامعه است. توانبخشی محدود بوده و قادر به پوشش همه نیازهای این گونه افراد نیست؛ چراکه متخصص توانبخشی تنها می تواند میزان ضایعه را تعیین کرده و خدمات درمانی را ارایه دهد، اما او فاقد تخصص کافی در طراحی محیط و وسایل مورد نیاز معلول است. در این مقاله سعی شده است اصول علم ارگونومی برای طراحی محیط و وسایل مورد نیاز معلولان مطرح شود، زیرا ارگونومی می تواند به کمک توان بخشی به برطرف کردن نیازهای فرد معلول منجر شده و ورود او را به جامعه تسهیل کند. در انتها با دو مطالعه موردی ضرورت توجه هرچه بیشتر به نیازهای معلولان در محیط و اجتماع و مناسب سازی محیط بوسیله بکارگیری علم ارگونومی، نشان داده شده است.

کلیدواژه ها:

توان بخشی ، طراحی محیط ، ارگونومی