بررسی قراردادهای ساخت و ساز در نظام دولتی

دولت گذشته از اعمال حاکمیت و برقراری نظم و امنیت عمومی ، مالک بزرگترین طرح هایعمرانی ، بزرگترین کارفرما ، بزرگترین خریدار کالا و خدمات و همچنین در موارد زیادی بزرگترینعرضه کننده آنهاست.قراردادهایی که دولت با اشخاص حقیقی یا حقوقی حقوق خصوصی منعقد میسازد دارای عناوین مختلفی اند. در نظام حقوقی فرانسه قراردادهایی که یک طرف آن دولت باشد بهقراردادهای اداری معروفند.در نظام حقوقی ایالات متحده آمریکا این نوع قراردادها ، قراردادهایحکومتی خوانده می شوند. در پاره ای از نظام های حقوقی جهان از جمله استرالیا ، هند و کشورهایاسکاندیناوی، عنوان قراردادهای عمومی، بر توافقات مزبور گذاشته می شود. در مجموع منظور ازاین نوع قراردادها ، قراردادهایی است که از حوزه حقوق خصوصی خارج شده و مشمول قواعد ومقررات حقوق عمومی می شوند. در نظام حقوقی ایران عنوان خاصی برای قراردادهای دولتی در نظرگرفته نشده است. حقوقدانان ایرانی به تاسی از حقوق فرانسه، عموما این نوع قراردادها را قراردادهایاداری خوانده اند، با این حال حسب مورد از عنوانهای قراردادهای دولتی و پیمانهای عمومی نیزاستفاده شده است. در این رساله به تبعیت از معاونت برنامه ریزی و نظارت راهبردی رییس جمهور(سازمان مدیریت و برنامه ریزی سابق) از نام پیمان و در موارد دیگر از قراردادهای پیمانکاریدولتی و یا قراردادهای دولتی استفاده شده است.

کلیدواژه ها:

پیمانکاری ، قرارداد دولتی ، طرح عمرانی ، ساخت و ساز ، موافقت نامه