تسامح و مدارا در قرآن ، سیره با پیامبر (ص) و ایمه اطهار (ع)

با عنایت به خاتمیت و جاودانگی دین اسلام و تلاش مغرضانه ی دشمنان ان برای ضربه زدن و انتساب خوشنت گرایی به پیامبر اعظم (ص) و دین وی، این سوال مطرح می شود که رفتار پیامبر اکرم و مسلمین در خصوص بسط دین خود و مقابله با دشمنان و مخالفان چگونه بوده است روش پیامبر اعظم (ص) در تمام مراحل دعوت، بر برهان، حکمت، منطق و صلح استوار بوده است این در حالی است که در متن نامه های ارسالی پیامبر (ص) به سلاطین و پیمان های منعقد شده با گروه های مختلف، پیامبر همواره از نصیحت و نرمش استفاده نموده اند و با اسرای جنگی با روح مدارا و مسالمت جویانه رفتار کرده اند. نیز اصول سیاست خارجی و تعهدات بین المللی کشورهای اسلامی که بر گرفته از روش و منش پیامبراسلام است هم گواه صادقی است براین که انچه برخی خاورشناسان و مغرضان در خصوص خشونت در اسلام بیان می کنند، خطاست. در این پژوهش سعی شده است با یپروی از الگوی تاریخی (توصیفی تحلیلی) و براساس مستندات از جمله آیات قرآن، سیره پیامبر اکرم و دیگر مستندات تاریخی به تسامح و مدارا در فرهنگ و تمدن اسلامی پرداخته شود.

کلیدواژه ها:

اسلام ، قرآن ، پیامبر (ص) ، جنگ ، صلح