مقایسه تراکم مواد معدنی استخوان مهره های کمری و استخوان ران در زنان یایسه فعال و غیرفعال

هدف مطالعه حاضر مقایسه تراکم مواد معدنی استخوان مهره های کمری و استخوان ران در زنان یایسه فعال و غیرفعال و نیز تعیین ارتباط بین توده چربی و بدون چربی با BMD مهره های کمری و استخوان ران بود. در این مطالعه 178 نفر از مراجعه کنندگان درمانگاه های شهر ری بطور داوطلبانه در این مطالعه شرکت نمودند. معیار ورود به مطالعه گذشت حداقل3 سال از یایسگی و داشتن فعالیت ورزشی حداقل 3 سال در نظر گرفته شد. در بین آنها 85 نفر بطور منظم در فعالیت بدنی شرکت داشتند و سایر افراد هیچگونه فعالیت ورزشی ای نداشتند. در این مطالعه چگالی استخوان گردن استخوان ران و مهرهای کمری استفاده شده که برای اندازه گیری آن از دستگاه DEXA استفاده شد. تراکم مواد معدنی مهره های کمری در تمام قسمت های اندازه گیری شده در زنان یایسه فعال بیشتر از زنان غیرفعال بود اما از لحاظ آماری معنادار نبود P> 0/05 اما تفاوت معناداری در تراکم گردن استخوان ران در زنان فعال نسبت به زنان غیرفعال مشاهده شد P<0 /05 همچنین بین توده چربی با BMD استخوان ران و مهره های کمری در زنان غیرفعال رابطه معناداری مشاهده شد P<0/05 بین توده بدون چربی با BMD استخوان ران در زنان فعال رابطه معناداری مشاهده شد P<0/05 بطور کلی مطالعه حاضر نشان داد که افرادی که از لحاظ جسمانی زندگی فعالی دارند نسبت به افراد غیرفعال هم سن و سال خود به نحو چشمگیری تراکم استخوان بیشتری دارند. در زنان یایسه فعال، توده بدون چربی می تواند به عنوان عامل تعیین کننده تراکم مواد معدنی استخوان در نظر گرفته شود و توده چربی به عنوان پیش بینی کننده تراکم مواد معدنی استخوان در زنان یایسه غیرفعال است

کلیدواژه ها:

تراکم مواد معدنی استخوان ، زنان یایسه ، زنان فعال ، زنان غیرفعال