ضرورت آموزش الکترونیک و موانع آن از دیدگاه دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی زاهدان 1396

مقدمه : یادگیری الکترونیک یکی از مطرح ترین محیط های یادگیری در عصر اطلاعات محسوب می شود. بنابراین تلاش ها و تجربه های مربوط به این نوع یادگیری در سراسر جهان بسیار مورد توجه قرار گرفته است. به طور کلی به مجموعه فعالیت های آموزشی که با استفاده از ابزارهای الکترونیک اعم از صوتی، تصویری، شبکه های مجازی، رایانه ای صورت می گیرد. در این پژوهش بر آن شدیم تا با شناخت و رفع موانع آموزش الکترونیک در دانشگاه های علوم پزشکی بویژه دانشگاه علوم پزشکی زاهدان با ایجاد شرایط مناسب به روند آموزش الکترونیک سرعت ببخشیم. روش پژوهش: این مطالعه توصیفی _ مقطعی بر روی 100 دانشجوی دانشگاه علوم پزشکی زاهدان در بهار 1396 انجام شد. روش نمونه گیری تصادفی )نمونه در دسترس( بود. ابزار این پژوهش، پرسشنامه پژوهش سید نقوی بود که از دو بخش تشکیل شده است. بخش اول شامل اطلاعات دموگرافیک دانشجو و بخش دوم شامل 34 سوال اصلی است. سوالات بر مبنای مقیاس لیکرت )از بسیار کم تا بسیار زیاد ( تنظیم شد. روایی محتوای سوالات بوسیله چند تن از اساتید فناوری اطلاعات سلامت به روش اعتبار محتوا و پایایی به روش آزمون مجدد )آلفای کرونباخ 0/87تایید گردید. در نهایت اطلاعات توسط نرم افزار SPSS.V16 مورد تجزیه با نظرخواهی از دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی زاهدان )مجموعا 100 نفر( صورت گرفت.برای جمع آوری اطلاعات از پرسشنامه استفاده شد. یافته ها: از نظر افراد مورد بررسی محیط یادگیری الکترونیک به عنوان یک محیط یادگیری مستقل است. افراد احساس رضایت ازسیستم آموزش الکترونیک دارند و استفاده از سیستم آموزش الکترونیکی آسان است . علارغم بکارگیری آسان این سیستم وجود موانع فردی، سازمانی، مدیریتی، فناورانه، عدم حمایت از این سیستم، عدم وجود نیروی انسانی با تجربه، کافی نبودن زیرساخت های تکنولوژی دانشگاه ازموانع ایجاد آموزش الکترونیک می باشد. بحث و نتیجه گیری : ضروری است همزمان با فراهم کردن زیرساخت ها در حیطه تبیین ضرورت آموزش الکترونیک، در خصوص حمایت لازم جهت نهادینه سازی آموزش الکترونیک توسط مدیران عالی، افزایش انگیزه فراگیران، بالا بردن سرعت اتصال، کاهش هزینه بروزرسانی محتوی آموزشی باید اقداماتی صورت بگیرد.

کلیدواژه ها:

آموزش الکترونیک ، ضرورت ، موانع