سیاست خارجی امریکا از کلینتون تا بوش، تداوم گفتمان رهبری جهان

تنها نکته مورد توافق میان همه تحلیلگران حوزه روابط بین الملل در مورد تحولات بین المللی سال های پایانی با آغازین دو هزاره، در( دگرگونی بنیادی به جهان پس از فروپاشی شوروی) نمود می یابد تبخیری که پیامد آن نفوذ ایالات متحده و آمریکا به عنوان تنها ابرقدرت بازمانده از دوران جنگ سرد بود. قرار گرفتن ایالات متحده در راس هرم جنبش بازیگران بین المللی، بروز پیامدهای رفتاری خاص را از سوی این کشور اجتناب ناپذیر می سازد. بدین ترتیب حرکت در جهت بسط و نهادینه سازی هژمونی دستور کار واضح سیاست خارجی آمریکا تاسیس شد، دستور کاری که در گذر زمان با توجه به محیط داخلی و فضای خارجی راهکارهای متناسب را طلب می کند. گرچه در دوران کلینتون دموکرات با وجود مشخص بودن هدف، اتفاق نظری در مورد این راه کارها حاصل نشد و ما هم به نمادهای قدرت آمریکا و نه منابع آن در یازدهم سپتامبر، (مقابله با تروریسم) را به اصل سامان بخش سیاست خارجی ایالات متحده و دماغ اصلی شکل دهنده نظام بین الملل در سال های پیش رو بدل ساخت، امری منحصر به فرد برای ایجاد اجماع در حرکت به سمت هژمونی.

کلیدواژه ها:

فروپاشی شوروی ، نظام بین الملل ، سیاست خارجی امریکا ، 11 سپتامبر ، رهبری جهان