حق آزادی بیان در نظام بین المللی حقوق بشر

حق آزادی بیان یکی از حقوق اساسی و بنیادین بشری به شمار میآید. این حق تنها آزادی سخن گفتن را شامل نمیشود بلکه آزادی عقیده و مذهب و دین را نیز در بر میگیرد و ابعاد متعددی چون حق دسترسی به اطلاعات و تکنولوژیهای جدید و حق آزادی مطبوعات و تبلیغات تجاری و ... را نیز شامل میگردد. دولتها در قبال این حق یکسری وظایف و تکالیفی دارند که جنبهی ایجابی دارد. آزادی بیان به وضوح کامل در اسناد حقوق بشری اعم از جهانی و منطقه ای که نظام بین المللی حقوق بشر را تشکیل میدهند، مورد حمایت قاطع و شناسایی کامل قرار گرفته است. این حق در قلمرو اجرا، دارای یکسری محدودیتهایی است که اسناد حقوق بشری به احصا آنها نیز پرداخته اند. ما در این مقاله ضمن بررسی فلسفه و مبانی نظری حق آزادی بیان و عناصر متشکله و تحول تاریخی آن، جایگاه این حق مهم را در اسناد حقوق بشر مورد مطالعه قرار دادهایم.