مطالعه برهمکنش داروی مهار کننده پروتیاز HIV نلفیناویر با DNA تیموس گوساله توسط طیف سنجی نشری

سال انتشار: 1396
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 464

متن کامل این مقاله منتشر نشده است و فقط به صورت چکیده یا چکیده مبسوط در پایگاه موجود می باشد.
توضیح: معمولا کلیه مقالاتی که کمتر از ۵ صفحه باشند در پایگاه سیویلیکا اصل مقاله (فول تکست) محسوب نمی شوند و فقط کاربران عضو بدون کسر اعتبار می توانند فایل آنها را دریافت نمایند.

این مقاله در بخشهای موضوعی زیر دسته بندی شده است:

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

BSCONF05_141

تاریخ نمایه سازی: 22 دی 1396

چکیده مقاله:

مولکول DNA حامل تمام اطلاعات لازم برای شکل گرفتن ویژگیهای فیزیکی فرد است و اساسا این ویژگیها با پروتیین مشخص و تعیین میشوند. بنابراین، DNA شامل دستورالعملهای لازم برای ساخت یک پروتیین است. در واقع DNAاطلاعاتی را در خود جای داده که نسل به نسل منتقل میشود و راز حیاط را در خود گنجانده است. اگر تغییر کوچکی در ساختار ان شکل گیرد ممکن است عواقبی جدی در پیش داشته باشد و اگر به حد غیر قابل اصلاحی تخریب شود سلول میمیرد.نلفیناویر یک داروی ضد رتروویروس است که به عنوان مهارکننده پروتیاز اچ ای وی هردو نوع پروتیاز اچ ای وی نوع یک و نوع دو را مهار میکند و معمولا برای درمان عفونت اچ ای وی همراه با مهارکننده نسخه بردار معکوس استفاده میشوددر این مطالعه برهمکنش بین داروی نلفیناویر با DNA تیموس گوساله در دمای محیط وpH= 6/8 توسط طیف سنجی نشری مورد بررسی قرار گرفت نتایج طیف سنجی نشری نشان داد طیف نشری داروی نلفیناویر با افزایش غلظت ct DNA کاهش یافته و خاموش میشود که موید تغییردرساختار و شکل گیری کمپلکس بین داروی نلفیناویر و DNA میباشد.نمودار استرن ولمر نشان داد رفتار برهمکنش از نوع استاتیک است و نلفیناویر میتواند با تمایل بالا با DNA تیموس گوساله برهمکنش دهد. پارامترهای ترمودینامیکی به دست امده از نمودار ونت هوف نشان داد سهم عمده نیروهای دخیل در این برهمکنش ازنوع پیوندهای هیدروژنی و نیروهای واندروالس است همچنین ازمایش اتصال رقابتی نیز نشان داد داروی نلفیناویر برای اتصال به جایگاه های DNA با نشانگر های اکریدین اورنج و اتیدیوم بروماید رقابت میکند بنابراین احتمال میدهیم جایگاه برهمکنش داروی نلفیناویر و DNA تیموس گوساله بین دورشته DNA و به صورت اینترکالیت باشد.

نویسندگان

لادن شکورزاده

گروه بیوشیمی و بیوفیزیک، واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامی مشهد، ایران

جمشید خان چمنی

گروه بیوشیمی و بیوفیزیک ، واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد، ایران

محمدرضا صابری

دانشکده داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد،ایران