شناسایی و اولویت بندی عوامل اثرگذار بر عملکرد بخشداران خراسان رضوی با استفاده از فرآیند تحلیل سلسله مراتبی

مقدمه: همه سازمان ها برای توسعه، رشد و پایداری در عرصه رقابتی امروز، به نوعی سیستم ارزیابی عملکرد سازمانی اثربخش نیاز دارند که در قالب آن بتوانند کارآیی و اثربخشی برنامه های سازمان، فرآیند و نیرویانسانی خود را مورد سنجش قرار دهند. این پژوهش به شناسایی و اولویت بندی عوامل اثرگذار بر عملکرد بخشداران خراسان رضوی با استفاده از فرآیند تحلیل سلسله مراتبی ( AHP ) پرداخته است. مواد و روش ها: روش تحقیق به کار گرفته شده توصیفی پیمایشی و از نوع اکتشافی است؛ جامعه آماری تحقیق کلیه بخشداران خراسان رضوی در سال 1396 بود، از آنجا که تعداد اعضای جامعه بخشداران می باشند کل آنان به عنوان حجم نمونه انتخاب شدند و ابزار پژوهش مصاحبه و پرسشنامه نیمه ساخت یافته براساس نظر خبرگان بوده و نرخ سازگاری محاسبه شده برای پرسشنامه 70 درصد برآورد و برای تعیین روایی ابزار از روایی صوری و محتوایی استفاده شد. همچنین برای محاسبه و تجزیه و تحلیل داده ها از تکنیک AHP استفاده شد. یافته ها و نتیجه گیری: این تحقیق با استفاده از مدل سه بعدی رابینز در سه سطح فردی، گروهی و سازمانی طراحی و زیرشاخص های هر بعد به واسطه بخشداران کشف و رتبه بندی گردید. نتایج مقایسه زوجی میان معیارهای مورد قضاوت گروهی بخشداران نشان داد: عوامل گروهی اولویت اول، عوامل فردی دومین عامل و عوامل سازمانی به عنوان سوم عامل موثر بر عملکرد آنها رتبه بندی می شوند. از زیر معیارهای اصلی شناسایی شده عوامل گروهی عامل ارتباطات سازمانی بخشداران به عنوان اولین عامل و رفتار گروهی و میزان و سطح تعارضات سازمانی آنها به ترتیب اولویت دوم و سوم موثر بر عملکرد آنها رتبه بندی گردید. در بین معیارهای عوامل فردی؛ توانایی بخشداران، دارای اولویت اول، ویژگی های شخصیتی اولویت دوم، ویژگی های انگیزشی اولویت سوم و ویژگی های جمعیت شناختی رتبه چهارم را به خود اختصاص داده است. در نهایت از معیارهای عوامل سازمانی، سیاست ها و رویه های سازمانی دارای اولویت اول فرهنگ، محیط سازمانی و ساختار سازمانی به ترتیب دارای اولویت دوم تا چهارم شناسایی و رتبه بندی گردید.

کلیدواژه ها:

عملکرد ، عوامل فردی ، عوامل گروهی ، عوامل سازمانی ، بخشداران ، روش AHP