مدیریت تلفیقی علف های هرز در زراعت گوجه فرنگی

به منظور بررسی تاثیر روشهای مختلف مدیریت و اثر متقابل آنها در سیستم های مختلف شخم بر بیوماس علف های هرز و عملکرد گوجه فرنگی، آزمایشی با آرایش کرتهای خرد شده در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار در سال 1386 در اراضی حومه مشهد به اجرا در آمد. عامل اصلی شامل دو نوع سیستم شخم(حفاظتی ومتداول) و عامل فرعی با 7 سطح مدیریت علف های هرز (علف کش، کولتیواتور، وجین دستی، علف کش + کولتیواتور، علف کش + وجین دستی، وجین دستی + کولتیواتور و بدون کنترل) بود. نتایج نشان داد که شاخص سطح برگ و بیوماس گوجه فرنگی در تیمارهای ترکیبی علف کش + کولتیواتور بیشتر از سایر تیمارهای منفرد بود. این صفات در دو سیستم شخم اختلاف معنی داری داشتند. بیشترین وکمترین عملکرد گوجه فرنگی به ترتیب در تیمار علف کش + کولتیواتور و بدون کنترل مشاهده شد. در مجموع تیمارهای ترکیبی نسبت به تیمارهای منفرد موجب کاهش بیشتر بیوماس علف های هرز وافزایش عملکرد گوجه فرنگی شدند..