نقش رسانه جمعی (تلویزیون) در آموزش مذهبی کودکان (مطالعه موردی: دانش آموزان 12-8 سال منطقه 7 آموزش و پرورش استان تهران)

رسانه ها، مطمینا بخش جداییناپذیری از زندگی انسانهای امروزی و کودکان و نوجوانانی است که در واقع جزء اصلیترین مخاطبان رسانه ها هستند. قدرت پردازش و تجزیه و تحلیل درست اطلاعات و اخبار دریافتی، در کودکان کمتر از گروه بزرگسالان است. اصولا رسانه های جمعی میتوانند ابزار مناسبی برای انتقال محتوای دینی به مخاطبان باشند. اما سوالاین است که رسانههای جمعی تا چه حد میتوانند ارزشها و هنجارهای دینی را به فرد منتقل کنند این پژوهش، به طور موردی به نقش رسانه جمعی تلویزیون در آموزش مذهبی کودکان (دانشآموزان دختر و پسر 12-8 سال) از منطقه 7آموزش و پرورش استان تهران میپردازد. در این پژوهش از دو سطح میدانی و کتابخانهای و برای تجزیه و تحلیل داده ها از و رگرسیون لجستیک)، با T روشهای آمار توصیفی (میانگین، میانه، واریانس و انحراف معیار) و آمار استنباطی (آزمونبهرهگیری از ابزار پرسشنامه محقق ساخته جهت بررسی فرضیات تحقیق استفاده شده است. با بررسی نتایج حاصل از آزمون کای- اسکویر، آزمون کالموگروف- اسمیرنوف، محاسبه چولگی و کشیدگی به بررسی فرضیات پرداخته و نتیجه- گیری شده است که: آموزش مستقیم از تلویزیون در امر یادگیری موثر است، آموزش و پرورش با رسانه تلویزیون در ارتباطاست، و تلویزیون به عنوان یک وسیله آموزش غیررسمی جایگاه ویژهای دارد. این نتایج با نتایج دیگر تحقیقات مشابه نیز همخوانی کاملی دارد.

کلیدواژه ها:

رسانه ، تلویزیون ، دانش آموزان ، آموزش مذهبی