جهانی شدن و هویت ملی دربرنامه ی درسی

دراین مقاله سعی برآن است که بعدفرهنگی جهانی سازی که بعضا مبتنی برجهان بینی انسان مداری یا حیات محوری است نقد شود بدیل چنین رویکردی جهان بینی دینی و معنوی است که ازدیرباز درایران زمین ریشه دوانده و بالطبع همه عرصه های فرهنگی اجتماعی و اموزشی برآن مبنا تعریف شده اند رویکرد جهانی سازی قبل ازهرچیز فرهنگ ها را نشانه گرفته می کوشد ازاین طریق نظامهای اجتماعی و اقتصادی ملت ها را تحت تاثیر قراردهد امروزه پدیده جهانی سازی ازطریق قدرت های بزرگ اقتصادی صنعتی برملتهای ضعیف تر تحمیل میشود و درقالب نظامهای اموزشی تجویزی بارویکردهای معلم محوری به اجرا درمی آید حاصل چنین رویکردی چیزی جز اضمحلال اقتصادیهای کوچک و خرده فرهنگها نیست دراین مقاله سعی شده است نوعی ازپارادایم اموزشی معطوف به معنویت ارایه گردد که درآن انسان نه درمحور عالم بلکه به عنوان موجودی مسیول درمقابل خود دیگران و طبیعت همراه بانگاهی به درون معرفی شود به این منظور به کمک یک نظرسنجی کیفی ازعوامل درگیر اموزش شامل مسیولان والدین معلمان و دانش اموزان نیازهای حال و اینده اموزش گیرندگان بررسی میشود

کلیدواژه ها:

جهانی سازی ، جهانی شدن ، انسان مداری ، حیات محوری ، جهان بینی دینی و معنوی ، آموزشی تجویزی ، آموزش معلم محوری ، برنامه ریزی درسی