بررسی اثر عصاره دانه گیاه جغجغهب ر پراکسیداسیون لیپیدی در موش صحرایی دیابتی

مقدمه: کاهش استرس اکسیداتیو و گلوکز سرم در بیماران دیابتی از اهمیت زیادی برخوردار است. هدف از این مطالعه بررسی اثر عصاره دانه جغجغه بر میزان گلوکز و malonedialdehyde سرم بعنوان شاخص های معتبر استرس اکسیداتیو میباشد.روش کار: 40 موش صحرایی نر به چهار گروه (1 -کنترل، 2 -دیابتی، 3و4 -دیابتی تحت درمان) تقسیم شدند. دیابت نوع یک با تزریق صفاقی استرپتوزوتوسین (kg/mg 42 (القا شد. گروه سوم و چهارم عصاره دانه جغجغهرا به ترتیب با دوز kg/mg 100 و kg/mg 200 به مدت شش هفته دریافت کردند. سپس سطح گلوکز، لیپوپروتیین و malonedialdehyde سرم اندازه گیری و توسط آزمون های آماری آنالیز واریانس یک طرفه و توکی با هم مقایسه شدند. پس از تهیه مقاطع بافتی، تغییرات هیستوپاتولوژیکی کبد توسط میکروسکوپ نوری مورد ارزیابی قرار گرفت.بحث و نتیجه گیری: تیمار با عصاره مذکور سبب کاهش معنی دار گلوکز سرم و malonedialdehyde در مقایسه با گروه دیابتی شد (05.0

موش های دیابتی افزایش معنی داری را در مقایسه با گروه دیابتی ایجاد کرد (05.0

جغجغه در درمان دیابت سودمند است که می تواند مربوط به فلاونویید ها و ترکیبات آنتی اکسیدانی این گیاه باشد.

کلیدواژه ها:

جغجغه ، دیابت ، هیستوپاتولوژی ، موش